سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین همایش ملی صنایع دریایی ایران

تعداد صفحات: ۱۷

نویسنده(ها):

مریم رسولی – کارشناس ارشد شیمی دریا، سازمان بنادر و دریانوردی، اداره کل ایمنی و حفا
رویا امام – کارشناس ارشد بیولوژی دریا، سازمان بنادر و کشتیرانی، اداره کل ایمنی و ح
احسان اسماعیلی – کارشناس کنوانسیونهای بین المللی – سازمان بنادر و دریانوردی، اداره کل

چکیده:

حمل و نقل مواد شیمیایی، محصولات، ضایعات و مواد بینابینی مهمترین بخش چرخه حیات یک محصول می باشد د رحمل و نقل این مواد از طرییق محورهای هوایی، زمینی، دریایی و یا خطوی انتقال از زمان بارگیری مواد شیمیایی تا حمل و نقل و تخلیه مواد مذکور به مقصد، همواره خطرات مختلفی براین فرایند حاکم است، امروزه ۹۰درصد تجارت بین المللی از طریق دریا و از مسیر بنادر کشورها انجام می شود. این تجارت از طریق حمل و نقل دریایی و توسط بیش از ۹۲ هزار کشتی اقیانوس پیما و بیش از یک میلین و دویست هزار دریانورد و ۶۵۰۰ بندر و پایانه نفتی و غیرنفتی در سطح بین المللی انجام می گیرد با پیشرفت صنعت و تکنولوژی، بیش از ۵۰ درصد از حمل و نقل فراورده های مایع و گازی توسط راههای آبی انجام می پذیرد. واژه کالای خطرناک به مواد نفتی، سمی، شیمیایی، گازها به صورت فله، کالاهای فله خشک دارای مواد سمی بسته بندی اطلاق می گردد.