سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: نهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

مهدی سرچشمه پور – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان کرمان
محمدجعفر ملکوتی – استاد دانشگاه تربیت مدرس و سرپرست موسسه تحقیقات خاک و آب

چکیده:

سطح زیر کشت پسته در ایران در حدود ۳۸۰ هزار هکتار و تولید کل آنحدود ۳۰۴ هزار تن می باشد. استان کرمان حدود ۸۳ درصد سطح زیر کشت و ۸۲ درصد تولید این محصول را به خود اختصاص داده است (۴). در مناطق پسته خیز استان کرمان علیرغم بارندگی کم، تبخیر و تعرق سالانه خیلی زیاد بوده و منجر به برداشت بی رویه آبهای زیر زمینی شده است. راندمان آب در باغات پسته چه از نظر راندمان انتقال (روش غرقابی) و چه از نظر راندمان مصرف آب (WUE) پائین میباشد و متوسط عملکرد ۱۲۰۰-۱۱۰۰ کیلوگرم در هکتار می باشد. بیش از ۹۰ درصد باغات پسته به روش سطحی آبیاری شده و تعداد باغاتی که در حال حاضر به روش مکانیزه آبیاری می شوند خیلی کم است. تحقیقات زیادی در ارتباط با جنبه های مختلف روشهای آبیاری تحت فشار و استفاده از کودهای شیمیایی از طریق این سیستم صورت گرفته و مزایای زیادی برای آن ذکر شده است. به عنوان مثال در تحقیقی که در ارتباط با امکان تغییر سیستم آبیاری از روش سطحی به قطره ای در باغات پسته صورت گرفت مشخص شد که بین عملکرد درختانی که به روش سطحی با ۹۰۰۰ متر مکعب در هکتار در سال آبیاری می شدند با تیمارهای آبیاری قطره ای که درآنها ۵۰۰۰ و یا ۷۵۰۰ متر مکعب آب مصرف شد اختلاف معنیداری وجود نداشت (۱). پس می توان با مصرف ۵۵ درصد آب مصرف شده در روش سطحی از طریق قطره ای به همان محصول دست یافت. در کالیفرنیای آمریکا درختان پسته بارور تحت اعمال تیمارهای آبی ۲۵، ۵۰، ۷۵ و ۱۰۰ درصد ETC به رووش قطره ای قرار گرفتند. نتایج نشان داد تیمار ۲۵ و ۵۰ باعث کاهش معنی دار عملکرد وخصوصیات کیفی دانه شد و بین تیمار ۷۵ و ۱۰۰ اختلاف معنی داری وجود نداشت (۵). امکان استفاده از کودهای مورد نیاز گیاه از طریق این سیستم از مزایای بارز این روش است و در مواردی که مصرف کود از طریق این سیستم نبوده نیز این روش باعث افزایش راندمان کودها و کاهش مصرفی شده است (۳).