مقاله کيست گورلين و ويژگي هاي باليني – پاتولوژي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در مجله گوش، گلو، بيني و حنجره ايران از صفحه ۴۳ تا ۵۰ منتشر شده است.
نام: کيست گورلين و ويژگي هاي باليني – پاتولوژي
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ادنتوژن
مقاله پاتولوژي
مقاله کيست گورلين

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: سيفي صفورا
جناب آقای / سرکار خانم: نصرتي كامران

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: کيست گورلين ضايعه اي ادنتوژنيک با رفتار باليني متفاوت است و در مورد طبيعت آن به عنوان کيست يا تومور اختلاف عقيده وجود دارد. هدف مطالعه حاضر بررسي فراواني و ويژگي هاي باليني، پاتولوژي، راديوگرافي و درمان آن است.
روش کار: در اين مطالعه گذشته نگر از سال ۸۸-۸۲ فايل هاي آرشيو دانشکده دندان پزشکي بابل بررسي و پرونده موارد کيست گورلين خارج گرديد. سپس تمام فراواني کيست و فراواني اطلاعات پرونده ها با استفاده از SPSS و تست دقيق فيشر تحليل گرديد.
نتايج: از ۴۴۳ ضايعه دهاني، ۲۰ مورد کيست گورلين، (ميانگين سني ۲۸٫۴ سال) بود. ۱۹ ضايعه مرکزي، ۱۶ نمونه در فک پايين و ۱۰ مورد در جنس مذکر بودند. در نماي راديوگرافي راديولونسي پري کرونال (۱۴ مورد)، راديولوسنسي پري آپيکال (۲ مورد)، راديولونست راديواپک (۲ مورد) و يک نمونه به صورت کيست باقي مانده بود. در نماي پاتولوژي، انواع پروليفراتيو (۱ مورد)، غير پروليفراتيو (۱۱ مورد)، مرتبط با تومور (۵ مورد) و آملوبلاستوماتوز در ۳ نمونه مشاهده شدند. نوع درمان از Enucleation (13 مورد)،Enucleation  و کورتاژ (۵ مورد) تا Marginal Resection (2 مورد) متغير بود.
نتيجه گيري: کيست گورلين در بين ضايعات دهاني شيوع نسبتا کمي داشته و در دهه دوم زندگي و در فک پايين شايع تر بوده، در هر دو جنس شيوع يکساني دارد. نوع مرکزي شيوع بالاتري نسبت به نوع محيطي دارد و شايع ترين تظاهر راديوگرافي و پاتولوژي و درمان آن به ترتيب راديولوسنسي پري کرونال، غيرپروليفراتيو و Enucleation است.