مقاله کيفيت زندگي بيماران مبتلا به سرطان در قزوين (۱۳۸۶) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در مجله علمي دانشگاه علوم پزشکي قزوين از صفحه ۸۰ تا ۸۶ منتشر شده است.
نام: کيفيت زندگي بيماران مبتلا به سرطان در قزوين (۱۳۸۶)
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سرطان
مقاله کيفيت زندگي
مقاله بيمار

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: كرمي اميد
جناب آقای / سرکار خانم: فلاحت پيشه فرزانه
جناب آقای / سرکار خانم: جهاني هاشمي حسن
جناب آقای / سرکار خانم: بيرقدار ناديا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه: در دهه هاي اخير، کيفيت زندگي به ويژه در بيماران مبتلا به سرطان، به دليل شرايط نامساعد فيزيولوژيکي و رواني اين مددجويان، همواره مورد توجه متخصصان باليني و پژوهش گران علوم بهداشتي بوده است.
هدف: مطالعه به منظور تعيين سطح کيفيت زندگي بيماران مبتلا به سرطان در قزوين انجام شد.
مواد و روش ها: اين مطالعه مقطعي در سال ۱۳۸۶ بر روي ۶۳ بيمار با تشخيص قطعي سرطان که به درمانگاه سرطان مرکز آموزشي-درماني کوثر قزوين مراجعه کرده بودند، انجام شد. ابزار پژوهش، نسخه فارسي پرسش نامه کيفيت زندگي سازمان جهاني بهداشت (WHOQOL-BREF) بود كه با مصاحبه حضوري تكميل شد. داده ها با استفاده از آزمون هاي آماري مجذورکاي، تي، آناليز واريانس، ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون تحليل شدند.
يافته ها: از ۶۳ بيمار مورد مطالعه %۴۱٫۳ مرد و %۵۸٫۷ زن و ميانگين سني آنها ۵۲٫۴۸±۱۴٫۰۴۸ سال بود. ۴۲ نفر درآمد ماهانه کم تر از ۲۵۰ هزار تومان داشتند. %۴۶ بيماران تحت درمان با روش هاي جراحي و شيمي درماني بودند و %۹۳٫۷ هيچ گونه آموزشي در رابطه با سرطان نديده بودند. کيفيت زندگي %۶۰٫۴ از بيماران در زمينه جسمي، %۵۵٫۵ در زمينه رواني و %۶۶٫۷ در زمينه سلامت محيط ضعيف يا متوسط بود. کيفيت زندگي %۷۱٫۵ از بيماران در زمينه روابط اجتماعي خوب و عالي بود. کيفيت زندگي جسماني بيماران با تعداد فرزندان (P=0.0001) و کيفيت زندگي رواني، اجتماعي و محيطي بيماران با مدت زمان ابتلا به سرطان ارتباط آماري معناداري داشت (به ترتيب P=0.026، P=0.049 و P=0.037).
نتيجه گيري: با توجه به اين که اکثر افراد مورد مطالعه ميانسال، با درآمد پايين، بدون آگاهي لازم و داراي کيفيت زندگي ضعيف و متوسط در زمينه هاي جسمي، رواني و سلامت محيط بودند؛ بنابراين اهميت مداخله پزشکان، پرستاران و سياست گذاران عرصه سلامت در اين زمينه کاملا محسوس است.