سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین همایش تخصصی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

حمید جباری –
اسکندر زند –

چکیده:

علفکش ها یکی از مهمترین سموم شیمیایی آلاینده آبهای سطحی و زیرزمینی هستند. آب نیز مهمترین حامل برای حل کردن علفکش ها در مخزن سمپاش ها می باشد و کیفیت آب موجود در این مخازن می¬تواند بر کارایی علفکش ها تاثیر بگذارد. بالا بودن سختی ( بویژه عناصر منیزیم و کلسیم)، اسیدیته بالا، وجود مواد آلی (تیرگی آب) و بی کربنات ها در آب برخی از نقاط کشور باعث کاهش معنی دار کارایی علفکش ها¬یی نظیر توفوردی و گلیفوزیت و در نتیجه افزایش مصرف آن ها می شود. بنابراین باید به دنبال راهکار هایی برای کاهش مصرف علفکش ها و در نتیجه کاهش آلودگی آبهای سطحی و زیرزمینی در مواجهه با آبهایی با کیفیت نامطلوب در مخزن سمپاش ها باشیم. از جمله راهکارهای موثر می¬¬توان به اضافه کردن برخی مواد تعدیل کننده مانند سولفات آمونیوم به آب موجود در مخزن سمپاش اشاره کرد.