سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین همایش ملی بهره برداری در بخش آب و فاضلاب

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

مجید قنادی – مدیر دفتر نظارت بر بهداشت آب و فاضلاب شرکت مهندسی آب و فاضلاب کشور
محمدرضا محبی – کارشناس ارشد دفتر نظارت بر بهداشت آب و فاضلاب ، شرکت مهندسی آب و فاضلاب ک
محمدعلی احمدی – کارشناس دفتر نظارت بر بهداشت آب و فاضلاب، شرکت مهندسی آب و فاضلاب کشور

چکیده:

در نیمه نخست سال ۱۳۸۵ تعداد آزمایشگاه های روستایی کشور با رشدی معادل ۵۸/۵ درصد از ۸۲ واحد در سال ۱۳۸۲ به ۱۳۰ واحد رسید و میانگین کشوری شاخص های کیفیت میکروبی آب شرب روستایی در مقایسه سال های ۱۳۸۳ و نیمه نخست سال ۱۳۸۵ در بخش کلر باقی مانده از ۸۲ به ۹۲/۲۸ درصد و فقدان باکتری شاخص E.coli از ۸۶ به ۹۱/۸۱ درصد فزونی یافت. با درج آزمون کدورت در سر فصل شاخص های میکروبی و الزام به انجام آن، شاخص مطلوبیت کدورت از دیدگاه بهداشت (۱> واحد NTU) به ۷۳/۰۵ و از نظر مقبولیت عمومی و استاندارد (۵> واحد NTU) به ۹۵/۴۷ درصد رسید. به رغم این دستاوردها، نقیصه های متعددی از جمله عدم کفایت نمونه برداری و تاخیر در انجام و گزارش آزمون ها، قضاوت متقن پیرامون شاخص های کیفیت میکروبی آب شرب روستایی را با تردید مواجه می سازد. عدم باور و جدیت مدیران و کارشناسان استانی، عدم پیش بینی فعالیت های بهره برداری در بودجه سنواتی شرکت ها، فقدان مستندهای اجرایی متناسب با شرایط روستایی و نیازهای کارکنان در صف در یک سو و از دیگر سو پراکندگیوگستردگی روستاها و فقدان نظارت مورد انتظار ناشی از فقدان یا کمبود نیروی انسانی متخصص و احساس کهتری آن، فرسودگی تاسیسات و عدم نگهداری و راهبری صحیح آن همراه با ضعف در ثبت و گزارش فعالیت ها از جمله نقیصه های پیش رو است که برای جبران آن تمهیداتی همچون پی ریزی ستاد ملی کمیته تخصصی بهداشت آب روستایی متشکل از منتخبین استانی و برنامه ریزی برای توسعه ایستگاه های کلرزنی و آزمایشگاه های ثابت، پی ریزی سرفصل نوین آزمایشگاه های سیار، تلاش برای اعمال انضباط در پردازش، تحلیل و بازخورد اطلاعات، توانمند ساختن کارکنان در صف، تدوین و ترجمه مستندهای مدیریتی و فنی موردنیاز، کنترل های هوشمندانه ستادی و … پیش بینی و در دست اجرا است.