سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: دومین همایش آلودگی هوا و اثرات آن بر سلامت

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

شیدا ملک افضلی – کارشناس ارشد مهندسی محیط زیست، کارشناس مسئول برنامه های بهداشت هوا،

چکیده:

کشور ایران با بیش از ۷۰ میلیون نفر جمعیت یکی از کشورهای حوزه مدیترانه می باشد که از لحاظ اقلیمی در شرایط خشک و نیمه خشک قرار دارد، بطوریکه میانگین سالانه بارش برای آن ۲۴۲ میلیمتر بوده و فقط ۶/۶۷% از کل منابع آبی آن قابل استحصال برای آشامیدن می باشد. انتشار جهانی گازهای گلخانه ای باعث تغییرات آب و هوایی شده و چنانچه بررسی های جهانی نشان می دهد در ۲ دهه اخیر میانگین دمای زمین ۱ درجه سانتی گراد افزایش یافته است. این تغییرات باعث دگرگونی هایی در شرایط آب و هوایی کشور ها شده است، از آن جمله می توان به بروز حوادث غیر مترقبه ای مثل بروز سیل، طوفانهای شن و ماسه، آب شدن یخهای قطبی، خشکسالی و سرما زدگی در بسیاری کشورها نام برد.
تغییرات آب و هوائی، بطور مستقیم و غیر مستقیم، بر سلامت مردم اثر گذار بوده و باعث بروز بیماریهای واگیردار و غیر واگیر همچنین عوارض نامطلوب می گردد. گرم شدن و خشکسالی سبب کاهش منابع آب شده، شاخص های بهداشتی راکاهش می دهد . از طرف دیگر ریسک ابتلا به بیماریهای منتقله ناشی از آب و غذا را بالا می برد. سرمازدگی و خشکسالی هر یک بر روی کیفیت و کمیت محصولات کشاورزی اثر گذاشته در بسیاری جوامع باعث بروی سوءتغذیه می گردد، همچنین به جهت حفظ محصولات کشاورزی و افزایش بهره وری از منابع آب و خاک زیر کشت، کاربرد سموم و کودهای شیمیائی افزایش یافته عوارض ناشی از کاربرد مواد شیمیائی برای افراد در معرض و استفاده کنندگان از محصولات کشاورزی بروز می کند.
تغییرات آب و هوایی ایران که در ۵ سال اخیر اتفاقافتاده است، مواردی از بروز بیماری التور، مالاریا ، بیماریهای تنفسی، کاهش محصولات کشاورزی را نشان می دهد.
با توجه به مقابله با خشکسالی های بوجود آمده، در سازمان ها و دستگاه های اجرائی برنامه هایی از جمله استفاده بهینه از منابع آب به کمک احداث سدها و طرح های ابخیزداری، بیابان زدائی و مقابله با طوفانهای شن و ماسه، فرسایش خاک پیش بینی شده است. بررسی ناشی از تبعات سلامتی این برنامه ها در مناطقی مثل سیستان و بلوچستان، شهرهای حاشیه کویر نشان می دهد در این نواحی افزایش بروز مالاریا، لیشمانیوز بطور معنی داری افزایش یافته است.
مقابله با شرایط جهانی تغییر آب و هوا می بایست با محوریت سلامت برنامه ریزی و مدیریت گردد. این مبحث در آخرین نشست UNFCC نایروبی در نوامبر ۲۰۰۶ نیز بطور جدی عنوان شده و کشورهای تحت تاثیر را به ارزیابی شاخص های سلامت و مد نظر قرار دادن شاخص های متاثر از آن نظیر بروز بیماریهای واگیر ، سوء تغذیه، افزایش کاربری مواد شیمیایی در کشاورزی و دامپروری، بروز بیماریهای غیر واگیر، بالا امدن آب دریاها، اثرات اجتماعی ناشی از ترک مناطق مسکونی، تخلیه شهرها توصیه کرده است.