مقاله گذشته نقلي و بعيد متعددي در سغدي و شباهت آنها با برخي از گويش هاي ايراني نو که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ارديبهشت ۱۳۸۳ در نامه فرهنگستان از صفحه ۵۴ تا ۶۵ منتشر شده است.
نام: گذشته نقلي و بعيد متعددي در سغدي و شباهت آنها با برخي از گويش هاي ايراني نو
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: قريب بدرالزمان

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
گذشته نقلي و بعيد متعددي در سغدي با ستاك گذشته يا صفت مفعولي فعل اصلي و فعل كمكي dār– «داشتن» ساخته مي شود δār-) در سغدي به دليل تغيير انسدادي هاي واكدار به سايشي است).
براي بيان گذشته نقلي متعددي، صورت هاي صرفي حال ساده δār– مفعولي، كه در واقع ستاك گذشته است، اضافه مي شود و براي گذشته بعيد متعدي، صورت صرف شده ماضي غيرتام فعل كمكي δār– به كار مي رود. مثال هاي گذشته نقلي اخباري، ستاك هاي سبك:
ديده ام                           wyt(w) δrm:/wit-u δārām/
ديده اي                 wyt(w) δry:/wit-w δāre/             
ديده است                            wyt(w) δrt:/wit-u δārt/                          
شنيده ايم                          ptγwstw δ´rym:/patγušt-w δārēm/        
ديده اند                                                 wyt(w) δrnt: /wit-u δārand/                     
همان طور كه مثال ها نشان مي دهد، wit- صفت مفعولي فعل wēn– گاه نقش ستاك سبك و زماني نقش ستاك سنگين را ايفا مي كند. اما معمولا در متون قديم تر k(ə)rt– صفت مفعولي فعل kun- «كردن، ساختن» ستاك سبك است.