مقاله گردشگري زمين شناسي در استان زنجان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۸ در علوم زمين از صفحه ۹۷ تا ۱۰۰ منتشر شده است.
نام: گردشگري زمين شناسي در استان زنجان
این مقاله دارای ۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله گردشگري زمين شناسي
مقاله استان زنجان
مقاله غار كتله خور
مقاله مردان نمكي
مقاله دودكش جن

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: خوش رفتار رضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
استان زنجان با مساحت ۲۲۱۶۴ کيلومتر مربع که در شمال باختري کشور ايران واقع شده است، از ديدگاه زمين شناسي در ايران مرکزي و در تقسيم بندي هاي واحدهاي زمين ريخت شناسي ايران، بخشي از واحد شمال باختري است. وجود سازندهاي آتشفشاني، توده هاي نفوذي گرانيتي، عملکرد گسل هاي اصلي، حوضه هاي تبخيري ميوسن و فرسايش کارست باعث شده است به رغم مساحت کم، از تنوع قابل ملاحظه جايگاه هاي زمين شناسي و زمين ريخت شناسي برخوردار باشد. روند کوه ها و دشت هاي بين آنها شمال باختري – جنوب خاوري است و توسط رود قزل اوزن، ابهر رود و خرارود به ترتيب به سوي درياي خزر و درياچه حوض سلطان زهکشي مي شوند. بلندترين نقطه ارتفاعي استان در کوه بلقيس ۳۳۳۲ متر (از سطح درياهاي آزاد) و کمترين نقطه ارتفاعي استان ۲۵۰ متر در مجاور درياچه سد سفيدرود قرار گرفته است. غارهاي کارستي کتله خور، زرين غار و خرمنه سر در جنوب خاوري و شمال خاوري استان، معدن نمک تاريخي چهرآباد که شش مرد موميايي شده طبيعي در آن يافت شده در شمال باختري، ده ها نمونه دودکش جن و تخت ديو در سازندهاي کنگلومرايي منطقه ماه نشان و انگوران، هزار دره (Bad-land) در منطقه طارم، زنجان و ماه نشان، گنبد هاي نمکي متعدد در حوضه آبريز قزل اوزن در اطراف ماه نشان و حلب، قارچ سنگي در توده هاي گرانيتي و چندين چشمه آب معدني و گرم نمونه هايي از اين جايگاه ها است. فهرست برداري از اين عوارض طي عمليات ميداني با استفاده از دستگاه موقعيت ياب جهاني(GPS)  انجام شده و براي تحليل سايت ها از نقشه هاي زمين شناسي، توپوگرافي در مقياس هاي متفاوت استفاده شده است. تعدد عوارض زمين شناسي و زمين ريخت شناسي که بعضي از آنها در مقياس بين المللي و بعضي ديگر در مقياس ملي و ناحيه اي مهم هستند، نشان دهنده آن است که استان زنجان شرايط مناسبي براي توسعه گردشگري زمين شناسي (ژئوتوريسم) دارد.