سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

صنم صفائی چائی کار – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه گیلان
بابک ربیعی – استادیار اصلاح نباتات، دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه گیلان
حبیب اله سمیع زاده – استادیار اصلاح نباتات، دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه گیلان

چکیده:

به منظور گروه بندی ارقام مهم بومی، اصلاح شده داخلی و خارجی و چند رقم آپلند از نظر تحمل به تنش خشکی، ۴۹ رقم برنج در دو آزمایش جداگانه در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در سال ۱۳۸۵ در مزرعه تحقیقاتی دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه گیلان مورد مطالعه قرار گرفتند. آبیاری مزرعه آزمایشی در هر دو محیط واجد تنش و بدون تنش، تا انتهای مرحله پنجه زنی ارقام به طور یکسان و به صورت غرقابی انجام شد. سپس در شرایط واجد تنش، آبیاری به طور کامل تا انتهای دوره ر سیدگی قطع گردید . تجزیه خوشه ای به روش حداقل واریانس Ward بر مبنای عملکرد دانه و شاخص های مقاومت به خشکی، ارقام را دردو گروه قرار داد . گروه اول شامل ۳۳ رقم بود . این گروه به غیر از سه رقم اصلاح شده داخلی، دو رقم اصلاح شده خارجی و دو رقم آپلند، ۲۶ رقم بوم ی مورد مطالعه را در برداشت . گروه دوم شامل ۱۶ رقم بود، به طوری که به استثنای دو رقم بومی و یک رقم آپلند، تمامی ارقام اصلاح شده داخلی و خارجی در این گروه قرار گرفتند . گروه دوم خود به دو زیر گروه هر یک با ۸ رقم تفکیک شد، به طوری که ارقام موجود در زیر گروه ۲-۲ از نظر شاخص های TOL ،SSI ،STI ،HM ،GMP ،MP و عملکرد تحت شرایط واجد تنش و بدون تنش در وضعیت بسیار مطلوبی قرار داشتند و می توان از آنها به عنوان ارقام متحمل نام برد . بعلاوه با توجه به سایر خصوصیات مورفولوژیک و زراعی مهم می توان ژنوتیپهای نعمت، کادوس، سپیدرود و لاین امید بخش شماره ۶ را به عنوان ژنوتیپهای متحمل به خشکی معرفی و در برنامه های به نژادی از آنها استفاده نمود.