مقاله گروه هاي آناستوموزي Rhizoctonia solani از سيب زميني و بررسي گروه هاي سازگار رويشي آنها با استفاده از مشخصات ريخت شناسي و نشانگر RAPD که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در بيماريهاي گياهي از صفحه ۳۰۹ تا ۳۱۵ منتشر شده است.
نام: گروه هاي آناستوموزي Rhizoctonia solani از سيب زميني و بررسي گروه هاي سازگار رويشي آنها با استفاده از مشخصات ريخت شناسي و نشانگر RAPD
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله Solanum tuberosum
مقاله Anastomosis
مقاله RAPD
مقاله همدان
مقاله کردستان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: محمدي بايتمر روشن
جناب آقای / سرکار خانم: سالاري محمد
جناب آقای / سرکار خانم: ظفري دوستمراد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
با استفاده از مشخصات ريخت شناسي و نشانگر RAPD، ۵۸ جدايه Rhizoctonia solani  جداشده از غده و ساقه زيرزميني سيب زميني، از استان هاي همدان و کردستان مورد بررسي قرار گرفتند. تمامي جدايه ها چند هسته اي بودند و در ميان آنها ۵۶ جدايه متعلق به AG-3، يک جدايه متعلق به AG-4 و يک جدايه با هيچکدام از گروه هاي آناستوموزي محک در دسترس آناستوموز نداد. در بررسي گروه هاي سازگار رويشي، ۵۶ جدايه متعلق به AG-3 روي محيط کشت PDA حاوي يک درصد زغال فعال با يکديگر جفت شدند و ۴۳ گروه سازگار رويشي حاصل شد. در ۳۵ گروه از آنها، هر يک تنها داراي يک جدايه بودند. يک گروه که بعنوان بزرگترين گروه شناخته شد (EE) داراي چهار جدايه بود که همگي از مزارع قروه کردستان جداسازي شده بودند و هفت گروه باقي مانده داراي دو يا سه جدايه بودند. شدت بيماري زايي جدايه هاي متعلق به AG-3 بعنوان يک گروه، روي جوانه هاي سيب زميني نسبت به جدايه متعلق به AG-4 بالاتر بود و جدايه نا مشخص، علايمي ايجاد نکرد. در نهايت تنوع ژنتيکي چهار گروه سازگار رويشي انتخابي شامل E، F، T و EE توسط نشانگر RAPD آزمايش شد. نتايج تجزيه خوشه اي بر اساس روش UPGMA و ضريب جاکارد نشان داد که جدايه ها در سطح تشابه حداقل ۴۲ درصد به چهار گروه تقسيم شدند و نتايج بررسي هاي ريخت شناسي را تاييد نمود.