سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: کنگره ملی علوم انسانی

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

حسینعلی قبادی – رئیس گروه زبان و ادبیات فارسی و زبا نهای باستانی شورای بررسی متون و کتب ع

چکیده:

من از ریاست محترم جلسه اجازه می خواهم که ابیاتی از غزلی از حافظ رابخوانم که دربردارنده همه عناصر فرهنگ اسلامی و ایرانی است. سالها پیروی مذهب رندان کردم تا به فتوای خرد حرص به زندان کردم من به سر منزل عنقا نه به خود بردم راه قطع این مرحله با مرغ سلیمان کردم از خلاف آمد عادت به طلب کام که من کسب جمعیت از آن زلف پریشان کردم سایه ای بر دل ریشم فکن ای گنج مراد که من این خانه به سودای تو ویران کردم دارم از لطف ازل جنت فردوس طمع گرچه دربانی میخانه فراوان کردم این که پیرانه سرم صحبت یوسف بنواخت اجر صبری ست که در کلبهاحزان کردم گر به دیوان غزل صدر نشینم چه عجب سالها بندگی صاحب دیوان کردم صبح خیزی و سلامت طلبی چون حافظ هرچه کردم همه از دولت قرآن کردم وظیفه دارم از همه حضار گرامی سپاسگزاری کنم؛ استادان محترم بنده به ویژه استاد معظم جناب آقای دکتر اکرمی، جناب آقای دکتر آیینه وند که هم استاد ادب درس و هم ادب نفس بنده بودند همچنین واقعاً بر خودم واجب می دانم که از استاد فرزانه جناب آقای دکتر گلشنی به دلیل خدمت شاید کم همتایی که به علوم انسانی این کشور کرده اند انصافاً سپاسگزاری کنم .هما ن طور که اعلام فرمودند گروه ما گروه زبان و ادبیات فارسی است. قبل از اینکه گزارش این گروه را عرض کنم بد نیست بگویم از جمله اتفاقات خوبی که در این کشور رخ داده ظرفیت های بسیار استثنایی و ویژه ای است که برنامه چهارم توسعه برای علوم انسانی قائل شد. بند ۴۹ و در بسیاری از بند ها که فرصت نیست بخوانم ، واقعاً فرصت قانونی و دقیقی برای علوم انسانی قائل شده است. با توجه به اینکه برخی از نمایندگان محترم مجلس هم تشریف دارند ، مخصوصاً جناب آقای حجت الاسلام والمسلمین مصباحی و دوستان دیگر من خواهشمندم حالا که فرصت و امکان قانونی هست این حق برای علوم انسانی احقاق شود. گروه زبان و ادبیات فارسی متشکل است از نزدیک به بیست تن از استادان طراز اول سراسر کشور بود . ما تأمل داشتیم که از همان ابتدا از استادان طراز اول کشور بهره مند شویم و هم توزیع جغرافیایی منطقی در سطح ملی و نه در تهر ان داشته باشیم.