مقاله گزارش يك مورد ترومبوز وريد پورت به دنبال طحال برداري در يك بيمار ۲۴ ساله مبتلا به تالاسمي ماژور که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در شهريور ۱۳۸۹ در علوم پزشكي رازي (مجله دانشگاه علوم پزشكي ايران) از صفحه ۷۷ تا ۸۲ منتشر شده است.
نام: گزارش يك مورد ترومبوز وريد پورت به دنبال طحال برداري در يك بيمار ۲۴ ساله مبتلا به تالاسمي ماژور
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تالاسمي ماژور
مقاله طحال برداري
مقاله آنتي كواگولان
مقاله ترومبوز وريد پورت
مقاله سونوگرافي داپلر رنگي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: انصاري دماوندي شهلا
جناب آقای / سرکار خانم: تشويقي مريم
جناب آقای / سرکار خانم: باقرسليمي عادل

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: تالاسمي ماژور يك نوع كم خوني هموليتيك شديد ناشي ازساخت نا كافي زنجيره گلوبين بتا مي باشد. بزرگي طحال ثانوي به خون سازي خارج استخواني و تجمع آهن ناشي از تزريق مكرر خون يكي از يافته هاي برجسته در اين بيماران مي باشد كه طحال برداري را غير قابل اجتناب مي سازد. همچنين اين بيماران به دلايل مختلف در معرض افزايش انعقاد مي باشند. ترومبوز وريد پورت يك عارضه نادر طحال برداري مي باشد. در اينجا يك بيمار ۲۴ ساله مبتلا به تالاسمي ماژور كه پس از طحال برداري دچار ترومبوز وريد پورت شده است، گزارش مي شود.
معرفي بيمار: يك پسر ۲۴ ساله مورد شناخته شده تالاسمي ماژور كه از ۲ سالگي تحت تزريق منظم ماهيانه خون بوده به علت هيپراسپلنيزم طحال برداري مي شود. دوازده روز پس از عمل جراحي، بيمار دچار درد شديد شكمي و تب مي شود. به دنبال بستري شدن و با انجام سونوگرافي داپلر، ترومبوز كامل وريد پورت تشخيص داده شده و بيمار تحت درمان با هپارين قرار مي گيرد. پس از چهار روز هپارين با وزن مولكولي كم جايگزين هپارين معمولي شده و از روز پنجم وارفارين آغاز مي گردد. روز دوازدهم بستري بيمار با حال عمومي خوب و توصيه به ادامه مصرف وارفارين و مراجعه مجدد به درمانگاه خون مرخص مي شود. چهار ماه بعد حال عمومي بيمار همچنان خوب بود.
نتيجه گيري: اين مورد نشان مي دهد كه طحال برداري در بيماران تالاسميك با رسيك ترومبوز وريد پورت همراه مي باشد. تب خفيف و درد شكمي در بيماران طحال برداري شده شك به ترومبوز وريد پورت را تقويت مي كند. سونوگرافي داپلر مناسب ترين روش تشخيص غير تهاجمي در اين موارد است. درمان با آنتي كواگولان ها روشي انتخابي، موثر و كم خطر مي باشد.