مقاله گزارش يک مورد کندروسارکوما در ناحيه سمفيز فک پايين که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۰ در مجله دانشكده دندانپزشكي مشهد از صفحه ۵۹ تا ۶۴ منتشر شده است.
نام: گزارش يک مورد کندروسارکوما در ناحيه سمفيز فک پايين
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله کندروسارکوما
مقاله سمفيز فک پايين
مقاله گزارش مورد

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: پاك فطرت آتس سا
جناب آقای / سرکار خانم: ثقفي شادي
جناب آقای / سرکار خانم: حسيني زارچ سيدحسين
جناب آقای / سرکار خانم: مختاري مجيدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: سيدي سيدامير
جناب آقای / سرکار خانم: فرازي فاطمه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: کندروسارکوما تومور بدخيم با منشا غضروفي مي باشد. کندروسارکوما ناحيه فک و صورت تومور غيرشايعي مي باشد و در فک بالا شايع تر از فک پايين است. شايع ترين نوع کندروسارکوم در فک، نوع مزانشيمال است. هدف ارايه اين مقاله بررسي يک مورد نادر کندروسارکوما قدام فک پايين مي باشد.
يافته ها: خانمي ۶۵ ساله، با شکايت از تورم دردناک قدام فک پايين که از يک سال پيش ايجاد شده بود به بخش بيماري دهان دانشکده دندانپزشکي مشهد مراجعه کرده بود. بيمار از لحاظ سيستميک سالم بود و دارويي مصرف نمي  کرد. در معاينه خارج د هاني بيمار، تورم، آسيمتري و لنفادنوپاتي وجود نداشت. در معاينه داخل د هاني توده اي اگزوفيتيک ندولر، با سطح صاف به رنگ قرمز ارغواني، با قوام سفت و در بعضي نواحي با قوام لاستيکي در باکال و با قوام استخواني در لينگوال به اندازه تقريبي ۳٫۵×۳ سانتيمتر در قدام فک پايين و حساس در لمس مشاهده شد. براي بيمار تقاضاي کليشه پانوراميک و اکلوزال فک پايين شد. در نماي راديوگرافي يک ضايعه چند حفره اي منفرد در قدام فک پايين از ناحيه دندان پره مولر اول سمت راست تا دندان پره مولر اول سمت چپ با حدود تقريبا مشخص و شکل تقريبا منظم به صورت ضايعه راديولوسنت راديواپک که باعث تورم فک در ناحيه و استخوان سازي تحت پريوستي در سمت لبيال شده بود مشاهده شد. بيمار تحت بيوپسي انسيژنال قرار گرفت و در بررسي هيستوپاتولوژي تشخيص کندروسارکوما Grade I گذاشته شد و جراحي ضايعه صورت گرفت.
نتيجه گيري: در مجموع مي توان گفت نماهاي باليني و راديوگرافي کندروسارکوما متعدد و متغير است، و بروز آن در نواحي غيرمعمول مثل قدام فک و حتي به صورت يک ضايعه با حدود کاملا مشخص و همراه استخوان سازي نبايد باعث اشتباه کلينيسين و به تاخير انداختن درمان شود. توجه به ساير نکات در اخذ تاريخچه مانند سن، سير و تهاجم مي تواند در افتراق باليني بسيار کمک کننده باشد.