سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: سومین همایش منطقه ای یافته های پژوهشی کشاورزی و منابع طبیعی (غرب ایران)

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

علی سوخته زاری – اعضای هیأت علمی آموزشکده دامپزشکی دانشگاه لرستان، خرم آباد
آرش خردمند – اعضای هیأت علمی آموزشکده دامپزشکی دانشگاه لرستان، خرم آباد
سپیده سوخته زاری – دانشجوی کارشناسی بیوتکنولوژی دانشگاه الزهراء تهران

چکیده:

در تشخیص آبستنی گاو از روشهای مختلفی استفاده می شود که متداولترین و کم هزینه ترین آن استفاده از روش لمس راست روده ای یا توشه رکتال می باشد که در ۵۰ سال اخیر برای تشخیص آبستنی در گاو بکار رفته است و علی رغم اینکه عده ای از دامداران سنتی کمتر اجازه می دهند که دامپزشک گاو آنها را از این طریق معاینه کند ولی در گاوداریهای صنعتی هنوز هم آنرا مطمئن ترین روش می دانند( ۵). در گاو های غیر ابستن و یا آبستنی های سبک ویا کمتر از حدود سه ماه ، شاخهای رحم و دهانه رحم از طریق راست روده در محوطه لگنی قابل لمس می باشند و در آبستنی های بیش از سه
ماهگی، شاخهای رحم و دهانه رحم به علت وزن جنین و افزایش حجم مایعات جنینی به طرف محوطه شکمی رانده می شوند به نحوی که معمولا دهانه رحم در بریدگی لبه استخوان لگن قابل لمس میباشد واز طریق کششی ممکن است قابل جابجایی نباشد( ۶). در یکی از گاوداریهای صنعتی اطراف شهرستان خرم آباد با وجود گذشت سه ماه از زایش یک راس گاو اصیل با یک شکم زایش و بروز علایم فحلی در چند سیکل فحلی منظم مامورتلقیح بعلت افتادگی رحم و عدم دسترسی به دهانه رحم قادر به انجام تلقیح مصنوعی دام مزبور نشده که لذا نهایتا دام مزبور از گله حذف و کشتار گردید . در بررسی کالبد گشایی که از دام مزبور در کشتارگاه صورت گرفت وجود آبسه حجیم و بزرگ خارج رحمی در انتهای یکی از شاخهای رحمی که سبب چسبندگی رحم به ناحیه امعاء و احشاء گردیده بود مشاهده شد که این خود مانع بالا امدن دهانه و شاخهای رحم گردیده بود لذا نتیجه گرفته شد که لازم است این مورد نیز به سایر مواردی که ممکن است با آبستنی اشتباه گرفته شوند اضافه گردد.