سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

سعید جوینی پور – دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت دانشگاه آزاد اسلامی واحد نیشابور
علی گنجعلی – عضو هیات علمی
حسن پرسا – کارشناس ارشد پژوهشکده علوم گیاهی دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده:

به منظور بررسی و گزینش ژنو تیپ های متحمل به خشکی نخود و تعیین مناسب ترین شاخص های مقاومت به خشکی، آزمایشی در سال زراعی ۱۳۸۵ در مزرعه ایستگاه تحقیقات کشاورزی نیشابور انجام شد و طی آن ۱۵۰ ژنوتیپ نخود تیپ کابلی از بانک بذر حبوبات دانشگاه فردوسی مشهد در قالب طرح ارزیابی مقدماتی عملکرد آگومنت به همراه ۶ شاهد شامل ارقام و نمونه های MCC361 ،MCC358 ،MCC283 ،MCC252 ،MCC180 و ILC5556 مورد ارزیابی قرار گرفتند و شاخص های کمی مقاومت به خشکی مانند شاخص تحمل تنش (STI) ، شاخص حساسیت به تنش (SSI)، میانگین بهره وری (MP)، میانگین هندسی بهره وری (GMP)، شاخص تحمل (TOL) و میانگین هارمونیک (HM) بر اساس عملکرد گیاه در شرایط تنش و عملکرد در شرایط آبی محاسبه شدند . ژنوتیپ های مورد بررسی دارای تفاوت های معنی داری از نظر شاخص های کمی مقاومت به خشکی (به جز شاخص های TOL و SSI) بودند. در شرایط تنش، ژنوتیپ های ۳۰۲ ، ۴۲۷، ۳۵۲، ۱، ۵۰، ۶۲، ۱۱۸، و ۴۲۳ و در شرایط بدون تنش، ژنوتیپ های ۳۱۲، ۳۸۰، ۳۰۴، ۵۰، ۱۱۷، ۴۲۷، ۳۰۱، و ۳۱۱ دارای بیشترین عملکرد دانه بودند . بر اساس نتایج حاصل از مطالعه همبستگی صفات، شاخص های MP ،STI ،GMP، و HM در نخود به عنوان بهترین شاخص ها برای گزینش ژنوتیپ های متحمل به خشکی، مطرح می باشند. بر این اساس، ژنوتیپ های ۵۰، ۵۳۲ و ۴۲۷ به عنوان ژنوتیپ های نخود متحمل به خشکی پیشنهاد می شوند.