سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: هشتمین کنفرانس مهندسی حمل و نقل و ترافیک ایران

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

محمد توسلی – کارشناس ارشد مهندسی راه و
مهرداد شریعت – کارشناس ارشد برنامه ریزی حمل و نقل دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تح
لیلا کاظم نژاد – دانشجوی کارشناسی ارشدبرنامه ریزی حمل و نقل دانشگاه بین المللی امام

چکیده:

دوچرخه وسیله نقلیه ای کم هزینه ، مناسب و ارزان است که می توان در مسیرهای کوتاه و متوسط شهری از آن استفاده نمود. گسترش دوچرخه سواری نه تنها باعث بهبود شاخص های عملکرد شبکه حمل و نقل و ارتقاء شاخص های زیست محیطی در سطح شهر می گردد، بلکه سبب کمک به سلامتی ، ورزیدگی و نشاط انسانها میشود. ترویج این شیوه حمل و نقلی جهت دستیابی به برخی اهداف مدیریت تقاضا همچون کاهش مصرف سوخت، کاهش سطح انتشار آلاینده ها و کاهش سطح تراکم و در نتیجه بهبود ظرفیت شبکه معابر می گردد.
در این مقاله سعی شده است تا ضمن بیان مزایا و معایب پیاده سازی سیستم دوچرخه سواری و وضعیت استفاده از این شیوه در سایر کشورها و مقایسه این شیوه با سایر شیوه های حمل و نقلی به تحلیل آثار حاصل از اجرای طرح های مرتبط در مناطق شهری پرداخته شود.