مقاله گوجه فرنگي در شرايط توامان تنش شوري و خشکي در منطقه کرج که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در مرداد و شهريور ۱۳۸۹ در آب و خاك (علوم و صنايع كشاورزي) از صفحه ۵۸۳ تا ۵۹۲ منتشر شده است.
نام: گوجه فرنگي در شرايط توامان تنش شوري و خشکي در منطقه کرج
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بهينه سازي مصرف آب
مقاله تابع توليد
مقاله تنش شوري و خشکي
مقاله ضرايب حساسيت گوجه فرنگي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: محمدي مسعود
جناب آقای / سرکار خانم: لياقت عبدالمجيد
جناب آقای / سرکار خانم: مولوي حسين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در راستاي سازگاري با کم آبي راهكارهاي مختلفي قابل پيشنهاد و اجرا است كه از آن جمله مي توان اتخاذ سياست هاي مناسب، جهت بهينه سازي مصرف آب، از طريق تعيين توابع بهينه توليد را ذكر نمود. كم آبي و كاهش كيفيت منابع آب و خاك در کشور، از عوامل اصلي كاهش توليد مي باشد از اين رو، اين تحقيق به منظور تعيين ضرايب حساسيت گياه و تابع بهينه توليد آب- شوري- عملكرد براي گوجه فرنگي، در کرج اجرا گرديد. آزمايش فاکتوريل در قالب طرح کاملا تصادفي با سه تکرار شامل دو فاکتور شوري و آب آبياري اعمال شد. چهار سطح شوري آب آبياري شامل (آب شرب) S1=0.7، S2=4، S3=08 و S4=12 دسي زيمنس بر متر و سه سطح آب آبياري شامل آبياري کامل (۱۰۰% نياز آبي) W1=، W2=%75W1 و W3=%50W1 بود که در يک خاک با بافت شني لومي اعمال شدند. داده هاي عملكرد بر فرم هاي مختلف توابع توليد (خطي ساده، خطي لگاريتمي، درجه دوم و نمايي) برازش داده شد و پس از آناليز حساسيت، تابع بهينه توليد گوجه فرنگي تعيين گرديد. سپس مقادير کارآيي مصرف آب و ضرايب حساسيت گياه تعيين شد. نتايج آناليز حساسيت نشان داد كه تابع توليد درجه دوم براي گوجه فرنگي به عنوان تابع بهينه توليد، قابل توصيه مي باشد. بررسي مقادير حداكثر خطا (ME) نشان مي دهند كه بيشترين خطا مربوط به توابع خطي لگاريتمي و خطي ساده مي باشد. تيمار شاهد (W1S1) و تيمار W2S1 (%75 نياز آبي) به ترتيب با ۷٫۷۵ و ۷٫۵ کيلوگرم بر مترمکعب پر بازده ترين سطوح آبياري هستند، اما با افزايش تنش خشکي و شوري بهره وري آب کاهش مي يابد. مقدار متوسط ضريب Ky در شرايط تنش توامان شوري و خشکي برابر با ۱٫۹۶۹ به دست آمد. مقادير ضريب حساسيت گياه (Ks) با افزايش تنش شوري و خشکي کاهش مي يابد که کمترين مقدار آن (۰٫۵۷) مربوط به تيمار  W3S4مي باشد. منحني هاي هم محصول نشان مي دهند كه با افزايش ميزان آبياري، مي توان از آب آبياري با شوري بالاتري در آبياري گوجه فرنگي استفاده نمود، به نحوي كه عملكرد نيز تغيير نكند.