سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: بیست و چهارمین گردهمایی علوم زمین

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

رقیه حاجی بلند – گروه زیست‌شناسی گیاهی دانشکده علوم طبیعی دانشگاه تبریز

چکیده:

در این پژوهش تأکید فلوریستیک جوامع گیاهی و فیزیولوژی تعدادی از گونه‌های گیاهی رشد یافته روی خاک‌های غنی از عناصر فلزی سنگین شامل معادن نیکول، گویی، مثل و منگنز در آذربایجان بررسی شده است. ترکیب عنصری نمونه‌های گیاهی جمع‌آوری شده تعیین شد و گونه‌های انباشت گرد هر عنصر فلزی شناسایی و معرفی گردیدند. گونه‌های SENECIO VULGARIS و ACANTHOPHYLLUM به عنوان انباشت گرهایی نیکول LOTUS ، CORNICULATUS ، HELYCHRISUM و CHRYSANTHEMUM به عنوان انباشته گرهای روی PHLOMIS CAUSASIA . NEPETA SP . STACHYS INFLATA و VERBASCUM SPECIOSUM به عنوان انباشته گرهای مس و ASPERULA SP و ORNIDUGALUM SP به عنوان انباشته کرهای منگنز معرفی شدند. گونه‌های مختلف مناطق غنی از کل شامل PRANGUS ULOPTERA . RHEUM RIBES و SCROPHULARIA VARIEGATA برای مناطق غنی از روی شامل ASTRAGALUS . HOHENAKERIA . POLYGONUM PARONYCHIOIDES برای مناطق غنی از مس شامل GNAPHALIUM SUPINUM و ASTRAGALUS CANCELATUS و LAMIUM AMPLEXCAULE بوده است. بررسی سازوکارهای فیزیولوژیک برای تحمل غلظت‌های مسموم کننده عناصر فلزی سنگین نشان داد که در اندام هوایی، سیستئین نقش مهمی در سم زدائی نیکول و مس در گونه‌های متحمل ایفا می‌کند و در پیش مالیک رسید و عنوان عامل سم زدائی مس محسوب می‌شود. از سوی دیگر در گونه‌های متحمل بخش اعظم نیکول در بخشیزه دارای وزن ملکولی یک هم یافت شد در حالی که در گونه‌های حساس این اوصاف با ماکرو مولکول‌ها محتمل ان پروتئین‌های غشایی و آنزیمی پیوند برقرار نمود. باز انتقالی عناصر فلزی سنگین در گونه‌های متحمل در مقایسه با گونه‌های حساس کمتر بود که نشاندهنده نقش محبوس نمودن عناصر فلزی در برگ‌های پی در ایجاد تحمل می‌باشد. مطالعه گونه‌های بومی و انباشته گر عناصر می‌تواند اطلاعاتی را در مورد امکان سنگی کاربرد این گیاهان در استخراج عناصر و پالایش خاک‌ها فراهم نماید.