مقاله گونه شناسي داستان بر پايه معناشناسي فعل که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۷ در نقد ادبي از صفحه ۸۳ تا ۱۰۶ منتشر شده است.
نام: گونه شناسي داستان بر پايه معناشناسي فعل
این مقاله دارای ۲۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله گونه شناسي داستان
مقاله جهان داستان
مقاله ضرباهنگ روايت
مقاله زمان روايتگري
مقاله روايت پژوهي اجتماعي
مقاله عبارت گزاره اي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صافي پيرلوجه حسين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
اين مقاله به معرفي مواد اوليه و اصول حاکم بر «طرح خام» داستان پرداخته است. منظور از «طرح خام داستان»، استنباطي است که خواننده از زنجيره رويدادهاي روايي نسبتا کوچک در ذهن خود مي پروراند. اصول موضعي حاکم بر اين زنجيره هاي کوتاه، به خواننده کمک مي کند تا بخش هاي مختلف داستان را «وضعيت»۲، «رويداد»۳ يا «کنش»۴ بداند و همچنين رفتار شخصيت هاي داستاني را در توالي هاي هر چه بزرگ تر به يکديگر پيوند دهد و ساختار منسجمي از کنش ها را در ذهن خود طراحي کند. «وضعيت»، «رويداد» و «کنش» از مفاهيم بنياديني است که در پيشينه روايت شناسي بارها تکرار شده است. با اين حال، ديدگاه هاي جديد به ويژه در علوم شناختي، زبان شناسي و فلسفه نکات تازه اي را به اين مفاهيم سنتي افزوده و درک ما را از ماهيت و ابعاد داستان دگرگون کرده است. بعضي از اين يافته ها چندان هم تازه نيستند و اگرچه پيشينه شان به سال ها پيش از شکل گيري علوم شناختي و حتي روايت شناسي ساختارگرا مي رسد، تا يکي دو دهه اخير از چشم نظريه پردازان روايت پنهان مانده و بازيابي نشده بودند. در نظر روايت پژوهان، داستان پردازي و درک داستان در دستگاه قواعدي صورت مي گيرد که با تعبير بيشتر رويدادها به «کنش»هاي عامدانه و هدفمند، زنجيره هايي از آن ها مي بافد و به اين ترتيب، ساختاري از کنش ها را پي مي ريزد. اما زبان شناسان در چارچوب معناشناسي فعل، تمايز جزئي تري را از رويدادها معرفي کرده اند که کنش ها فقط بخشي از آن اند. در اين مجال، با بعضي پيامدهايي که معناشناسي فعل براي نظريه روايت دارد آشنا خواهيم شد و به ويژه کارآيي آن را در گونه شناسي داستان بررسي خواهيم کرد.