سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: دومین کنفرانس بین المللی مدیریت

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

کامران فیضی – دانشیار گروه مدیریت صنعتی دانشگاه علامه طباطبائی
محمد رحمانی – دانشجوی دکترای مدیریت دانشگاه علامه طباطبائی
مهدی صدری ارحامی – کارشناس ارشد مدیریت صنعتی دانشگاه علامه طباطبائی

چکیده:

از اواخر دهه ۵۰ قرن بیستم، تحولی در جهان آغاز شده که بعدها آن را موج سوم نام نهادند. از آن زمان تاکنون، فناوری اطلاعات – به عنوان راهبر و هدایتگر این موج پیشگام، هر روز بیش از پیش و با سرعتی افزونتر، ابداعی نوین را برای بشر به ارمغان آورده است. سرعت ظهور این ابداعات به قدری است که هنوز مراحل توسعه و همگانی شدن استفاده از یک نوآوری به پایان نرسیده، محصولی جدیدتر با امکاناتی فراتر، راحتی بیشتر و هزینه های کمتر ارائه شده و ابداعات قبلی را از صحنه خارج نماید. از جمله عرصه هایی که در چند سال اخیر دستخوش هجوم فناوری اطلاعات با هدف تحولات بنیادین شده است. عرصۀ آموزش و یادگیری است. از بیش از دو هزارسال قبل تاکنون، بسترها و سیستم های آموزش و یادگیری، در مقایسه با سایر مقوله ها(نظیر پزشکی)، تغییرات بسیار محدودی کرده است. لیکن اکنون به مدد فناوری اطلاعات، مدتی است که تحولات آغاز شده است. اگر دهه آخر قرن بیستم را دهه اطلاعات نامگذاری کردند، دهه اول قرن بیست و یکم را دوران آگاهی (Boweles,2000) نامیده و هدف از این نامگذاری را توسعه همه جانبه دانش و آگاهی بشری دانسته اند در چنین شرایطی طبیعی است که روش های سنتی و قدیمی آموزش و یادگیری، برای کسی که قصد حرکت در شاهران اطلاعات را دارد. کارایی خود را از دست می دهد. انسان برای همگام شدن با محیط دائم التغییر اطراف خود باید به دنبال شیوه ها و رویه های جدیدی برای انتقال دانش و افزایش یادگیری باشد. تمدن موج سوم جهت افزایش دانش افراد جامعه، به ابزار قدرتمندی نیاز داشت که به موقع، کم هزینه، سریع و معتبر باشد.