سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: همایش نوآوری در برنامه های درسی دوره ابتدایی

تعداد صفحات: ۲۱

نویسنده(ها):

حیدر تورانی – عضو هیات علمی موسسه پژوهشی برنامه ریزی درسی و نوآوری های آموزشی
محرم آقازاده – مشاور آموزش دفتر منطقه ای یونسکو تهران و یونیسف ترکمنستان

چکیده:

یادگیری مسئله محور یکی از مهیج ترین و اثرگذارترین گزینه های تربیتی در حوزه یاددهی – یادگیری در طول ۴۰ سال اخیر بوده است . دلایل عمده برای اثربخشی و توانمندی یادگیری مسئله محور، دایربودن این نوع یادگیری بر انواع اصول یادگیری فعال است؛ اصولی نظیر همیاری، : بازخوردگیری و تناسب با ترجیحات یادگیری دانش آموزان . یادگیری مسئله محور سبب می شود دانش آموزان اصول بنیادین موضوع درسی را در بافتی که نیاز به حل مسئله را تجویز می کند فرا بگیرند ( وودز، ).۱۹۹۶ طی یادگیری مسئله محور، یادگیرندگان فرصت می یابند به تمرین پرداخته، آموخته هاشان را به کار ببندند و از مهارت های فرایندی حل مسئله، برقراری ارتباط بینشخص، گروه سازی، خود ارزیابی، توانایی هماهنگی با تغییر و … بهره گیرند . به هرروی عمده متخصصان و نویسندگانی که در زمینه اصول یادگیری و یادگیری بهینه در کلاس درس اعلام نظر کرده اند، یادگیری مسئله محوری را با اصول یادگیری موافق دانسته اند ( چیکرنیگ و گامسن، ۱۹۸۷ ؛ رمسدن، ۱۹۸۲ ؛ نواک، ۱۹۸۹ ؛ جانسون و جاسنون، ۱۹۸۲ ؛ جانسون و اسمیت، ۱۹۹۱ ؛ براون و پندلبری، ۱۹۹۲ ؛ وودز ).۱۹۹۶ یادگیری مسئله محور دارای قابلیت کاربرد برای کلا س های درس انفرادی و کلاس های درس بیش از ۱۰۰ نفر را دارد . افزون براین، یادگیری مسئله محور قابل کاربرد در همه موضوعات درسی است که در کلاس های درس ارائه می شوند . اثر گذاری و توان یادگیری مسئله محوری از یک طرف و سویی دیگری قابلیت کاربرد آن میان جمعیت های مختلف دانش آموزی سبب شده است، این استراتژی یادگیری به مثابه رویکرد بنیادین برای ایجاد تحول در آموزش ابتدایی کشور درنظر گرفته شود . نویسندگان، براین باورند؛ وضعیت برنامه های درسی موجود دوره ابتدایی به گونه ای است که به نحو مطلوبی می توان از این استراتژی یادگیری بهره گرفت . از این رو، برای بازنمایی چگونگی کاربرد عملی یادگیری مسئله محور در کلاس، در مقاله حاضر نخست چیستی یادگیری مسئله محور مورد بحث قرار گرفته، سپس چگونگی کاربرد آن از سوی معلم تشریح و راه کارهای مربوط نیز عرضه می شوند .