سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: اولین همایش ملی مهندسی ایمنی و مدیریت HSE

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

مصطفی بختیار –

چکیده:

روشهای تجزیه و تحلیل (واکاوی) ایمنی، تنوع گسترده وفزاینده ای یافته اند و شمار آنها از ۶۰۰ روش و مدل فرا رفته است برخی از این روشها، مختص ارزیابی ریسک، عملیات، فرایندها، یا سیستم های ویژه ای هستند. دسته از این روشها شناخته شده، بسیار متداول بوده و در تنوع گسترده ای از سیستم ها و سازمانها مورد استفاده قرار می گیرند که از آن جمله تجزیه و تحلیل خطر و عملیات پذیری یا HAZOP (Hazard and Operability Study) ، تجزیه و تحلیل عوامل بالقوه شکست و اثرات آنها یا FMEA (Failure Mode and Effects Analysis) می باشد . این روشهای رایج، متاسفانه در اغلب موارد، در مورد بخشی از فرایند ارزیابی ریسک مانند شناسایی حالت شکست، تعیین عوامل سببی یا اولویت بندی ریسک ها، خوب و بی نقص کار می کنند و شمار نادری از آنها به طور اثربخش همه جنبه های ارزیابی و برآورد ریسک را در بر گرفته و به آن می پردازند. این مقاله، روشی تلفیقی (دوگانه) را مورد بحث قرار می دهد که از نقاط قوت و مزیتهای دو روش FMEA و HAZOP برای شناسایی حالات شکست و اولویت بندی ریسک ها و تجزیه و تحلیل لایه های حفاظتی جهت ارزیابی و به کارگیری کنترلهای موثر، بهره می گیرد.