مقاله آداب مهر در اسناد و مکاتبات ديواني در دوره اسلامي (ايلخانان و صفويان) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در نگره از صفحه ۶۳ تا ۷۰ منتشر شده است.
نام: آداب مهر در اسناد و مکاتبات ديواني در دوره اسلامي (ايلخانان و صفويان)
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مهر
مقاله آداب مهر
مقاله اسناد و نامه ها
مقاله ايلخاني
مقاله صفوي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ميرزاابوالقاسمي محمدصادق
جناب آقای / سرکار خانم: شيرازي علي اصغر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
خصوصيات ظاهري، نوشتاري و آداب استفاده از مهر در اسناد دوره اسلامي از زمان غازان خان تحولي اساسي يافت. اين تغييرات هم زمان با اصلاح نظام ديواني و اداري ايلخانان اعمال مي شد و با گرايش غازان خان به دين مبين اسلام کاملا هم سو بود. مغولان در ممهور کردن نامه هاي خود تابع آدابي خاص بودند و از مهرهايي چون آلتون تمغا، آل تمغا و قرا تمغا استفاده مي کردند. همچنين مهر خود را معمولا بر کنار تاريخ و ارقام مالي سند و گاه بالاي فرمان مي گذاشته اند.
آگاهي از آداب مهرگذاري بر اسناد در دوره تيموري اندک است. اما نظام گسترده ديواني در دوره صفويان انواع مهر و آداب ويژه اي را در اين باره موجب شده تا آن جا که برخي از اين قواعد را ثبت کرده اند. ده مهر ديواني در دوره شاه سليمان و سه مقام ارشد مهرداري با عناوين «مهردار مهر همايون»، «مهردار مهر شرف نفاذ» و «دوات دار مهر انگشتر» از اين جمله است. در اين مقاله انواع مهرهاي ديواني و آداب استفاده از آن ها در اسناد اسلامي به ويژه در دوران ايلخانان مغول و صفوي بررسي خواهد شد.