مقاله آموزش معماري امروز و چالش هاي آينده که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در فناوري آموزش (فناوري و آموزش) از صفحه ۲۲۳ تا ۲۳۴ منتشر شده است.
نام: آموزش معماري امروز و چالش هاي آينده
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آموزش معماري
مقاله آينده معماري
مقاله نقد معماري

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: گرجي مهلباني يوسف

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
امروزه نگراني درباره آينده آموزش معماري، در حال گسترش است. به نظر مي رسد مدل هاي امروزي آموزش و تمرين معماري ممکن است مناسب چالش هاي آينده نباشند. در مدارس معماري، بيشتر به آموزش تاريخ معماري پرداخته مي شود و يا به شرايط حال توجه مي گردد و آينده کمتر به عنوان يک موضوع قابل بررسي مورد توجه قرار مي گيرد. در حالي که انديشيدن به آينده به خصوص براي دانش آموزان امروز که زندگي و حرفه شان در آينده مي باشد، بسيار ضروري است. اين مقاله به بحث هايي راجع به ضرورت انديشيدن به آينده، از طريق برنامه آموزشي معماري مي پردازد. بدين منظور توجه به آينده از نهضت مدرن تا به امروز مختصرا مورد بررسي قرار مي گيرد تا نگاه صحيح به مسایل گذشته، امروز و آينده، به ويژه نوع نگاه نقادانه به مسایل امروز، به دست آيد، تا بتواند زمينه ساز ورود به آينده شود. نگراني هاي معماري امروز و چاره جويي هاي آن نيز بايد مورد ملاحظه قرار گيرند تا موضوعات اساسي معماري آينده آشکار گردند. در واقع در اين حالت نه تاريخ گذشته معماري بلکه آينده معماري آموزش داده مي شود. اين پژوهش بر پايه يک تحقيق توسعه اي شکل گرفته است. تحقيقات توسعه اي در واقع شبيه به تحقيقات کاربردي هستند و برخي آنها را از انواع پژوهش هاي کاربردي مي دانند. هدف اين پژوهش، تدوين و تهيه برنامه و طرح، براي حل مساله کيفيت آموزش معماري در آينده مي باشد، لذا در اين مقاله ابتدا موقعيت، شرايط و وضع موجود آموزش معماري بررسي و سپس، بر اساس يافته هاي پژوهش توسعه اي، برنامه يا طرح ويژه براي رفع معضل موجود توليد و تدوين مي گردد. اين تحقيق بيشتر به دنبال آن است که مشخص کند چگونه وضع موجود بهبود مي يابد، و يا مدل ها و روش هاي جديد بهبود وضع موجود کدامند. به طور کلي هدف اين تحقيق در راستاي توسعه و بهبود شرايط، روش ها، ابزار، يا ساختارهاي آينده آموزش معماري در ايران است. جهت جمع آوري اطلاعات در اين مقاله، از شيوه ترکيبي شامل: ميداني (پرسش نامه)، مطالعات اسنادي و کتابخانه‎اي استفاده شده است. در اين روش با مقايسه و تطبيق پديده هاي نظري مطروحه پيرامون هر مساله و تجزيه و تحليل کمي اطلاعات جمع آوري شده از طريق پرسش نامه به دو شيوه توصيفي و استنباطي، جمع بندي و نتيجه گيري لازم ارایه شده است.