مقاله آيا ثبات مركزي تنه، اندام تحتاني زنان ورزشكار را در معرض آسيب ديدگي قرار مي دهد؟ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز و زمستان ۱۳۸۹ در پژوهش در علوم توانبخشي از صفحه ۸۹ تا ۹۸ منتشر شده است.
نام: آيا ثبات مركزي تنه، اندام تحتاني زنان ورزشكار را در معرض آسيب ديدگي قرار مي دهد؟
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله زنان ورزشكار
مقاله ثبات مركزي
مقاله آسيب اندام تحتاني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حدادنژاد مليحه
جناب آقای / سرکار خانم: رجبي رضا
جناب آقای / سرکار خانم: علي زاده محمدحسين
جناب آقای / سرکار خانم: لطافت كار امير

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
نتايج تحقيقات نشان مي دهد که زنان ورزشكار نسبت به ورزشكاران مرد، هنگام فعاليت هاي ورزشي در اندام تحتاني بيشتر دچار آسيب ديدگي مي شوند. اين آسيب ها مي توانند با ثبات مركزي در ارتباط باشند. هدف از انجام اين پژوهش، بررسي ارتباط بين ميزان ثبات مرکزي و وقوع آسيب هاي اندام تحتاني در زنان ورزشکار با استفاده از تست هاي عملكردي بود.
آزمودني هاي اين تحقيق ۵۰ نفر از زنان ورزشكار دانشگاهي در رشته هاي واليبال، بسكتبال و هندبال با ميانگين سن ۱٫۴±۲۱٫۳۰ سال، قد ۲٫۳۳±۱۶۳٫۰۶ سانتي متر و وزن ۲٫۱۴±۵۹٫۹۲ کيلوگرم بودند. با توجه به سابقه آسيب در اندام تحتاني اين گروه طي دو سال گذشته و محدوديت هاي موجود، تعدادي از آن ها به صورت هدفمند انتخاب شدند. در اين تحقيق از فرم جمع آوري اطلاعات جهت ثبت آسيب هاي ورزشكاران استفاده شد. از تست هاي عملكردي برگرفته شده از تمرينات ثبات عمقي براي سنجش استقامت عضلات ثبات دهنده مركزي استفاده شد. همچنين تست استپ داون براي سنجش قدرت عملكردي عضلات كمري- لگني به کار گرفته شد.
از روش آمار توصيفي همبستگي Pearson و آزمون  z- Fisherبراي تجزيه و تحليل داده ها استفاده شد.(P=0.05)  يافته هاي تحقيق نشان گر ارتباط معني دار منفي به نسبت بالايي بين ثبات مركزي و وقوع آسيب هاي اندام تحتاني در زنان ورزشکار بود .(r=-0.690) همچنين بيشترين ارتباط بين قدرت عملكردي عضلات كمري- لگني و وقوع آسيب هاي اندام تحتاني ديده شد. با توجه به نتايج اين پژوهش و همچنين در نظر گرفتن محدوديت تحقيق در خصوص نحوه انتخاب آزمودني ها (هدفمند) نتيجه گيري مي شود که ثبات مرکزي ضعيف به احتمال زياد يکي از عوامل اثرگذار بر ميزان آسيب ديدگي ورزشکاران زن، حداقل در آزمودني هاي مورد مطالعه باشد.