مقاله آيين پرستش شکتي در مکاتب شيوايي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار و تابستان ۱۳۸۷ در پژوهشنامه اديان از صفحه ۱۷۵ تا ۲۰۱ منتشر شده است.
نام: آيين پرستش شکتي در مکاتب شيوايي
این مقاله دارای ۲۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله شکتي
مقاله شيوا
مقاله لينگه
مقاله يوني
مقاله تنتره

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: هادي نيا محبوبه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
شکتي در زبان سنسکريت به معناي نيرو و توان، و در متون مقدس هندو، به ويژه تنترهاي، عنواني است براي نيروي خلاق مونث که منشا واحد تمام اشکال نيرو در عالم است. در مکاتب ديني تنتره يي، شکتي تنها وجود حقيقي، معرفت محض و سعادت مطلق است که سراسر هستي با تحديد نيروي او شکل گرفته است.
از اين رو، مانند برهمن در مکتب ادويته ودانته، سچيداننده خوانده مي شود و همانند برهمن با تنزل از مرتبه اطلاق و تجلي در اشکال و صور مختلف، عالم هستي را مي آفريند و به کمک «وهم» و «مايا» در حجاب کثرات، پنهان مي شود و به سيطره درک هيچ دانشي در نمي آيد.
شکتي حرکت و نيروي عالم هستي را اداره مي کند و در پايان زمان، همه يروهاي عالم را به سوي خود مي كشد و بدين ترتيب، عالم هستي را محو و نابود مي سازد. از اين رو، شکتي نيروي آفرينش، و در عالي ترين مفهوم علي خود، خدا مادري است که همه عالم از زهدان پاک او جاري مي گردد و در تکميل سير وجودي خود ميل بازگشت به سوي او دارد.