مقاله اثربخشي آموزش گروهي خودکارآمدي بر کيفيت زندگي و رفتار کارآفرينانه زنان دچار ناتواني جسمي حرکتي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در مطالعات اجتماعي – روان شناختي زنان (مطالعات زنان( از صفحه ۷۱ تا ۹۸ منتشر شده است.
نام: اثربخشي آموزش گروهي خودکارآمدي بر کيفيت زندگي و رفتار کارآفرينانه زنان دچار ناتواني جسمي حرکتي
این مقاله دارای ۲۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آموزش گروهي خودکارآمدي
مقاله کيفيت زندگي
مقاله رفتار کارآفرينانه
مقاله زنان دچار ناتواني جسمي ­ حرکتي
مقاله زنان
مقاله سلامت رواني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مرادي اعظم
جناب آقای / سرکار خانم: اميري شعله
جناب آقای / سرکار خانم: ملك پور مختار
جناب آقای / سرکار خانم: مولوي حسين
جناب آقای / سرکار خانم: نوري ابوالقاسم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
اين پژوهش بر آن است که به تعيين اثربخشي آموزش گروهي خودکارآمدي بر چه گونگي زندگي و رفتار کارآفرينانه زنان دچار ناتواني جسمي ­ حرکتي شهر اصفهان بپردازد، به همين منظور، پس از انتخاب تصادفي ۴۰ نفر از زنان ۱۸ تا ۳۵ ساله جامعه معلولين شهر اصفهان، به عنوان نمونه پژوهش، و اجراي پرسش نامه کيفيت زندگي، ۲۰ نفر از آن ها، که کيفيت زندگي شان از ديگر آزمودني ها پايين تر بود، به عنوان نمونه نهايي انتخاب، و به گونه يي تصادفي، به گروه آزمايشي و گروه گواه تقسيم شدند. برگزاري ۹ نشست هفتگي ۱۲۰ دقيقه يي آموزش گروهي خودکارآمدي براي گروه آزمايشي و اجراي پس آزمون بر روي هر دو گروه، به وسيله همان پرسش نامه هاي پيش آزمون، افزون بر استفاده از مقياس رفتار کارآفرينانه و پرسش نامه مشخصات جمعيت شناختي، و نيز تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از تحليل مانکووا نشان داد که تاثير آموزش يادشده بر کيفيت زندگي و رفتار کارآفرينانه اين زنان و نيز بر نمره هاي زير مقياس سلامت رواني پرسش نامه کيفيت زندگي معنادار است، اما تاثير آن بر سلامت جسماني و سلامت محيط کيفيت زندگي معنادار نيست.