مقاله اثر اکسي توسين بر استرس اکسيداتيو ناشي از ايسکمي-پرفيوژن مجدد ميوکارد در موش صحرايي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در اسفند ۱۳۸۹ در مجله غدد درون ريز و متابوليسم ايران از صفحه ۶۳۳ تا ۶۴۰ منتشر شده است.
نام: اثر اکسي توسين بر استرس اکسيداتيو ناشي از ايسکمي-پرفيوژن مجدد ميوکارد در موش صحرايي
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اکسي توسين
مقاله ايسکمي-پرفيوژن مجدد
مقاله استرس اکسيداتيو
مقاله مالون دي آلدئيد

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: هوشمند فريبا
جناب آقای / سرکار خانم: فقيهي مهديه
جناب آقای / سرکار خانم: زاهدي اصل صالح

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: استرس اکسيداتيو نتيجه عدم تعادل بين توليد پيش سازهاي اکسيداني و ظرفيت دفاع آنتي اکسيداني بدن است. راديکال هاي آزاد اکسيژن نقش مهمي در ايجاد بيماري هاي قلبي-عروقي بر عهده دارند. در پژوهش حاضر اين پرسش که آيا اکسي توسين (OT) مي تواند استرس اکسيداتيو ناشي از انفارکتوس قلبي را در موش هاي صحرايي کاهش دهد، بررسي شد.
مواد و روش ها: ايسکمي ميوکارد با بستن شريان کرونر نزولي قدامي چپ به مدت ۲۵ دقيقه و پرفيوژن مجدد به مدت ۱۲۰ دقيقه ايجاد شد. اکسي توسين در دوزهاي ۱-۰٫۰۰۰۱ ميکروگرم ۳۰ دقيقه قبل از ايسکمي به صورت داخل صفاقي تزريق گرديد. براي اندازه گيري ميزان پلاسمايي شاخص استرس اکسيداتيو مالون دي آلدئيد (MDA)، در انتهاي پرفيوژن مجدد يک نمونه خون تهيه شد.
يافته ها: بين دوز اکسي توسين و سطح MDA پلاسما يک رابطه وابسته به دوز مشاهده شد. اکسي توسين۰٫۰۱  ميکروگرم به طور معني داري ميزان MDA را در مقايسه با گروه کنترل کاهش داد. بلوک گيرنده هاي OT به وسيله آتوسيبان موجب از بين رفتن اثر آن در کاهش استرس اکسيداتيو گرديد. ميزان MDA در گروه هاي L-NAME و آتروپين نسبت به گروه OT افزايش يافته و به سطح گروه کنترل رسيد. در گروه آنانتين ميزان MDA مانند گروه OT و به طور معني داري کمتر از کنترل بود.
نتيجه گيري: اکسي توسين در برابر آسيب استرس اکسيداتيو ناشي از ايسکمي-پرفيوژن مجدد مفيد بوده و در ايجاد اين اثر اکسيد نيتريک و استيل کولين نقش دارند. يافته هاي اين پژوهش پيشنهاد مي کند که شايد بتوان از اکسي توسين براي حفاظت بافت در مقابل استرس اکسيداتيو استفاده کرد.