مقاله اثر ترکيبي پلاسماي غني شده از پلاکت (PRP) و بيو-اس (Bio-oss) بر بازسازي استخوان سگ در آسيب فورکاي درجه دو، بررسي بافت شناسي و هيستومورفومتريک که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۰ در مجله دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي شيراز – Journal Of Dentistry از صفحه ۱ تا ۱۰ منتشر شده است.
نام: اثر ترکيبي پلاسماي غني شده از پلاکت (PRP) و بيو-اس (Bio-oss) بر بازسازي استخوان سگ در آسيب فورکاي درجه دو، بررسي بافت شناسي و هيستومورفومتريک
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پلاسماي غني شده از پلاکت
مقاله رژنراسيون استخوان
مقاله آسيب فورکيشن
مقاله عوامل رشدي
مقاله بيو-اس

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شاه ابويي محمد
جناب آقای / سرکار خانم: دباغ اسماعيل
جناب آقای / سرکار خانم: اديب راد مهدي
جناب آقای / سرکار خانم: وزيري شهرام
جناب آقای / سرکار خانم: اسلامي بهنام
جناب آقای / سرکار خانم: كريمي افشار سانعلي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
بيان مساله: رژنراسيون پريودنشيوم در آسيب هاي فورکا يکي از چالش زاترين جنبه هاي درمانهاي پريودنتال به شمار مي رود. در ميان درمان هاي موجود GTR (Guided Tissue Regeneration) بهترين نتايج را از لحاظ بافت شناختي و بهبود معيارهاي باليني به دنبال داشته است. شواهدي وجود دارد که کاربرد پلاسما غني شده از پلاکت (PRP) مي تواند نتايج درمان هاي رژنراتيو پريودنتال را بهبود بخشد.
هدف: هدف از اين پژوهش، بررسي استفاده از ترکيب پلاسماي غني شده از پلاکت به همراه بيو-اس (Bio-oss) بر بازسازي استخوان در آسيب هاي فورکيشن درجه دو سگ مي باشد.
مواد و روش: در اين بررسي تجربي، ۴۸ آسيب استخواني با عمق و پهناي ۵ ميلي متر در ناحيه فورکاي دندان هاي پره مولر چهار سگ ايجاد شدند. آسيب ها به صورت اتفاقي به سه گروه بخش شدند. آسيب ها در گروه آزمون با ترکيب PRP+Bio-oss و در گروه شاهد با بيو-اس به تنهايي پر شده و در گروه شاهد منفي ماده پيوندي (گرفت) در آسيب ها قرار داده نشد. يک غشاي کلاژنه قابل جذب بر روي آسيب ها قرار داده و فلپ ها بخيه شد. پس از سه ماه حيوان ها قرباني شدند و از آسيب هاي نمونه هاي بيوپسي براي بررسي بافت شناسي و هيستومورفومتريک فراهم شد. در هر نمونه ميزان پر شدن آسيب توسط استخوان تازه، ذرات ماده پيوندي و بافت همبند به گونه درصد ارزيابي گرديد. يافته هاي پژوهش با استفاده از نرم افزارSPSS  (ورژن ۱۳٫۰) و با آزمون تي دانشجويي (Student’s t test) واکاوي شدند.
يافته ها: ميزان پر شدن آسيب توسط استخوان در گروه آزمون ۶۱ درصد، در گروه شاهد ۵۸ درصد و در گروه شاهد منفي ۳۹ درصد بود. گرچه تفاوت معنادار آماري ميان گروه آزمون و شاهد ديده نشد اما اين تفاوت ميان هر دو گروه آزمون و شاهد با گروه شاهد منفي معنادار بود(p<0.05) . در نمونه هاي گروه آزمون، تشکيل استخوان لاملار بيشتر و ميزان سلول هاي التهابي مزمن پايين تر بود.
نتيجه گيري: با توجه به محدوديت هاي اين پژوهش آشکار شد، که استفاده از ترکيب PRP و بيو-اس در درمان آسيب هاي درجه دو فورکا باعث افزايش معنادار در ميزان استخوان تازه تشکيل شده نسبت به کاربرد بيو-اس به تنهايي نمي شود. به نظر مي رسد، که وجود PRP موجب بهبود کيفيت استخوان تازه و کاهش ميزان التهاب بافتي مي گردد.