مقاله اثر تنش خشکي انتهاي فصل بر خصوصيات فيزيولوژيک و روابط منبع و مخزن در دو رقم گندم نان (.Triticum aestivum L) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۹ در مجله علوم زراعي ايران از صفحه ۳۹۲ تا ۴۰۸ منتشر شده است.
نام: اثر تنش خشکي انتهاي فصل بر خصوصيات فيزيولوژيک و روابط منبع و مخزن در دو رقم گندم نان (.Triticum aestivum L)
این مقاله دارای ۱۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ايندول استيک اسيد
مقاله آبسزيک اسيد
مقاله تقسيم سلولي
مقاله تنش خشکي
مقاله فتوسنتز و گندم

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: سعيدي محسن
جناب آقای / سرکار خانم: مرادي فواد
جناب آقای / سرکار خانم: احمدي علي
جناب آقای / سرکار خانم: سپهري فر روشنك
جناب آقای / سرکار خانم: نجفيان گودرز
جناب آقای / سرکار خانم: شعباني اكبر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در مناطق خشک و نيمه خشک مانند ايران وقوع تنش خشکي در مراحل مختلف رشد دانه و کاهش شديد عملکرد دانه ارقام مختلف گندم از مسايل شناخته شده توليد اين محصول مي باشد. اين تحقيق در راستاي مطالعه اثر تنش خشکي در مرحله تقسيم سلولي و پرشدن دانه ها بر خصوصيات فيزيولوژيک مرتبط با قدرت منبع و مخزن در مراحل مختلف رشد دانه دو رقم گندم نان مرودشت و زاگرس (به ترتيب حساس و متحمل به تنش خشكي انتهاي فصل) اجرا شده است. اين تحقيق در سال ۱۳۸۶ شرايط گلخانه در پژوهشکده بيوتکنولوژي (کرج) و پرديس کشاورزي دانشگاه تهران و به صورت آزمايش فاکتوريل در قالب طرح پايه بلوک هاي کامل تصادفي در سه تکرار اجرا شد. تيمارهاي آزمايشي شامل تنش خشکي (۵۰ درصد ظرفيت مزرعه) در ۱۴ روز اول پس از گرده افشاني و آبياري مجدد (مرحله اول)، آبياري عادي در ۱۴ روز اول و سپس قطع آب تا پايان آزمايش (مرحله دوم) و تيمار شاهد بودند. نتايج نشان داد که در تيمار شاهد عملکرد دانه، زيست توده، وزن هزار دانه و تعداد دانه در سنبله رقم مرودشت به طور معني داري بيشتر از رقم زاگرس بود. هر دو سطح تنش خشکي موجب کاهش معني دار اين صفات در هر دو رقم شدند، ولي مقدار کاهش در رقم مرودشت شديدتر بود و بيشترين کاهش در تنش خشکي از زمان ۱۴ روز بعد از گرده افشاني تا رسيدگي فيزيولوژيک مشاهده شد. علي رغم کاهش معني دار سرعت فتوسنتز، هدايت روزنه اي، محتواي کلروفيل a وb  و پروتئين محلول برگ پرچم تحت هر دو سطح تنش خشکي مورد بررسي، در تيمار شاهد و تنش خشکي ميزان اين صفات در برگ پرچم رقم زاگرس بطور معني داري بيشتر بود. اکسين و آبسزيک بيشترين غلظت را در دانه هاي در حال رشد، به ترتيب ۷ و ۱۴ روز بعد از گرده افشاني داشتند. تيمار تنش خشکي در مرحله تقسيم سلولي به ترتيب موجب کاهش ميزان اکسين و افزايش معني دار ميزان اسيد آبسزيک دانه هاي هر دو رقم شد. تنش خشکي در مرحله پرشدن دانه موجب افزايش معني دار غلظت اسيد آبسزيک در دانه هر دو رقم شد. با توجه به نتايج به دست آمده به نظر مي رسد که مرحله پرشدن دانه نسبت به مرحله تقسيم سلولي، مرحله مهم تري در شکل گيري عملکرد دانه باشد و اعمال تنش خشکي در اين مرحله نسبت به مرحله تقسيم سلولي، عملکرد دانه را به طور معني دارتري کاهش مي ‌دهد. به نظر مي رسد که تنش خشکي در مرحله تقسيم سلولي از طريق کاهش ميزان اکسين و افزايش ميزان اسيد آبسزيک باعث کاهش تقسيم سلولي، و در مرحله پرشدن دانه، از طريق ميزان اسيد آبسزيک و کاهش فعاليت هاي آنزيمي و کاهش دوره پرشدن دانه، موجب کاهش عملکرد دانه مي شود.