مقاله اثر تنش خشکي و برگ زني بر شاخص هاي رشد آفتابگردان روغني که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۷ در پژوهش در علوم زراعي از صفحه ۱۳ تا ۲۸ منتشر شده است.
نام: اثر تنش خشکي و برگ زني بر شاخص هاي رشد آفتابگردان روغني
این مقاله دارای ۱۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آفتابگردان
مقاله برگ زني
مقاله تنش خشکي
مقاله عملکرد دانه و شاخص هاي رشد

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حاجي حسني اصل نواب
جناب آقای / سرکار خانم: رشدي محسن
جناب آقای / سرکار خانم: غفاري مهدي
جناب آقای / سرکار خانم: علي زاده اسماعيل
جناب آقای / سرکار خانم: مرادي اقدم امين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
براي بررسي اثرات تنش خشکي، مرحله و مکان برگ زني بر برخي شاخص هاي رشد آفتابگردان رقم آلستار آزمايشي در سال ١٣۸٥ در ايستگاه تحقيقات کشاورزي و منابع طبيعي خوي انجام گرفت. سطوح آبياري در سه سطح (آبياري پس از ۸۰ ،١٢٠ و ١٦۰ ميلي متر تبخير از سطح تشتک کلاس (A به عنوان فاکتور اصلي و مرحله برگ زني در دو سطح (برگ زني در مراحل چند روز پس از ستاره اي شدن«R2» و گرده افشاني کامل و آغاز پر شدن دانه ها «R6»)به عنوان فاکتور فرعي و مکان برگ زني در سه سطح (شاهد، برگ زني برگ هاي نيمه بالايي و نيمه پاييني بوته) به عنوان فاکتور فرعي فرعي به صورت طرح کرت هاي نواري خرد شده و در قالب بلوک هاي کامل تصادفي در ٤ تکرار مورد بررسي قرار گرفت. نتايج نشان داد كه تنش خشکي عملکرد دانه را کاهش داد. عملکرد دانه در سطح آبياري ۸۰ ميليمتر تبخير از تشتك تبخير، ٥٥٢٢ کيلوگرم بود ولي در دو سطح ديگر آبياري عملکرد دانه به ترتيب ۴۳۷ و ۱۲۹۷ كيلوگرم کاهش يافت. مرحله حذف برگ بر عملکرد دانه تاثير معني دار گذاشت و عملکرد دانه در تيمار قطع برگ مرحله R6 گروه برتر بود. مقايسه عملکرد دانه (٥١٣٣ کيلوگرم در هکتار) در تيمار قطع برگ طي مرحله R6 با عملکرد ۴۷۵۶ کيلوگرم در هکتار طي قطع برگ در مرحله R2 نشانگر اهميت برگ ها خصوصا در مراحل اوليه رشد زايشي مي باشد. قطع برگ در بخش هاي مختلف ساقه موجب اختلاف معني دار عملکرد دانه گرديد و با قطع برگ هاي نيمه بالايي مقادير اين صفات کاهش معني داري يافت. اثرات متقابل بررسي شاخص هاي رشد نشان داد که با اعمال سطوح آبياري پس از ١٢٠ و ١٦۰ ميلي متر تبخير شاخص سطح برگ، سرعت اسيميلاسيون خالص، سرعت رشد نسبي و سرعت رشد محصول نسبت به تيمار شاهد کاهش نشان داد. حداکثر تفاوت بين سطوح آبياري در اواسط فصل رشد بود. برگ زني در مرحله  R2موجب کاهش شاخص سطح برگ، سرعت رشد محصول و سرعت رشد نسبي نسبت به برگ زني در مرحله R6 گرديد. با برگ زني (خصوصا نيمه بالايي بوته) از ميزان شاخص هاي رشد مورد بررسي (جز اسيميلاسيون خالص) نسبت به تيمار شاهد کاسته شد.