مقاله اثر تنش خشکي و محلول پاشي عناصر کم مصرف بر ويژگي ‌هاي فيزيولوژيک و جذب عناصر غذايي در آفتابگردان (.Helianthus annus L) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۹ در مجله علوم زراعي ايران از صفحه ۳۷۷ تا ۳۹۱ منتشر شده است.
نام: اثر تنش خشکي و محلول پاشي عناصر کم مصرف بر ويژگي ‌هاي فيزيولوژيک و جذب عناصر غذايي در آفتابگردان (.Helianthus annus L)
این مقاله دارای ۱۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آفتابگردان
مقاله تنظيم کننده‌ هاي اسمزي
مقاله تنش خشکي
مقاله عناصر کم مصرف و ويژگي ‌هاي فيزيولوژيک

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: باباييان مهدي
جناب آقای / سرکار خانم: حيدري مصطفي
جناب آقای / سرکار خانم: قنبري احمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور بررسي اثر محلول پاشي عناصر کم مصرف آهن، روي و منگنز بر ميزان كلروفيل، فلورسانس كلروفيل، مقادير كربوهيدرات و پرولين برگ، جذب عناصر غذايي و ارتباط آنها با عملکرد دانه گياه آفتابگردان (رقم آلستر) در دو مرحله تنش خشكي، آزمايشي به صورت کرت هاي خرد شده، در قالب طرح بلوک هاي كامل تصادفي با سه تكرار در سال زراعي ۸۶-۱۳۸۵ در دانشگاه زابل انجام گرفت. تيمار خشکي بصورت قطع آبياري در دو مرحله گلدهي و پر شدن دانه به همراه تيمار شاهد (بدون قطع آبياري) بعنوان عامل اصلي و محلول پاشي عناصر کم مصرف به صورت هاي مصرف آهن، روي، منگنز، آهن + روي، آهن + منگنز، روي + منگنز، آهن + روي + منگنز بعنوان عامل فرعي در نظر گرفته شدند. نتايج تجزيه آماري داده ها نشان داد تنش خشکي عملکرد دانه آفتابگردان را به صورت معني داري کاهش داد و بيشترين ميزان کاهش مربوط به مرحله پر شدن دانه ها بود. ميزان کاهش عملکرد دانه در اين مرحله نسبت به تيمار شاهد معادل ۲۴٫۳ درصد بود. استفاده از عناصر کم مصرف سبب تغيير معني داري در افزايش عملکرد دانه نشد. با اعمال تنش خشکي ميزان فلورسانس كلروفيل، عدد كلروفيل متر، كربوهيدرات ‌هاي محلول و پرولين تغيير يافت و بيشترين مقادير آنها در تيمار خشکي مرحله گلدهي بدست آمد. در بين عناصر کم مصرف بيشترين ميزان فلورسانس كلروفيل مربوط به تيمار محلول پاشي آهن، ميزان كلروفيل مربوط به تيمار آهن + منگنز، پرولين مربوط به تيمار روي و كربوهيدرات مربوط به تيمار آهن + روي + منگنز بودند. در اين آزمايش برخلاف عنصر روي، بالاترين مقدار عناصر آهن و منگنز در تيمار شاهد و کمترين آنها در طي اعمال تنش خشکي در مرحله پر شدن دانه ها بدست آمدند. از نتايج بدست آمده در اين آزمايش مي توان نتيجه گيري کرد که تنش خشکي در مرحله پر شدن دانه ها بيشترين کاهش را در عملکرد دانه آفتابگردان باعث شود. هر چند بيشترين ميزان فلورسانس کلروفيل و غلظت کربوهيدرات و پرولين در مرحله گلدهي بدست آمد، اما به علت کاهش طول دوره پر شدن دانه ها و نيز عدم جذب کافي عناصر کم مصرف به خصوص منگنز، تاثير تنش خشکي در مرحله پر شدن دانه ها بيشتر از مرحله گلدهي بود.