مقاله اثر ليزر کم توان همراه با فيزيوتراپي معمول در درمان التهاب تاندونهاي روتاتور کاف که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در آذر و دي ۱۳۸۹ در مجله پزشکي دانشگاه علوم پزشكي تبريز از صفحه ۱۲ تا ۱۹ منتشر شده است.
نام: اثر ليزر کم توان همراه با فيزيوتراپي معمول در درمان التهاب تاندونهاي روتاتور کاف
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ليزرکم توان
مقاله گاليوم آرسنايد
مقاله فيزيو تراپي
مقاله تاندونيت روتاتورکاف

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: اسلاميان فريبا
جناب آقای / سرکار خانم: افتخارسادات بينا
جناب آقای / سرکار خانم: شكوري سيدكاظم
جناب آقای / سرکار خانم: پناه نوبري عذرالسلام

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و اهداف: تاندونيت روتاتور کاف از علل عمده شانه دردناک محسوب مي شود. هدف از انجام اين مطالعه بررسي اثر ليزر کم توان در کنار ساير اقدامات فيزيوتراپي در درمان اين بيماران مي باشد.
روش بررسي: در اين کارآزمايي باليني، از ميان بيماراني که با درد شانه به بخش طب فيزيکي وتوانبخشي مراجعه مي نمودند پنجاه بيمار با تشخيص تاندنيت روتاتور کاف به طور تصادفي انتخاب شدند. پس از آن پرسشنامه اي با تمرکز به سه هدف اصلي، بررسي شدت درد بيماران با مقياس نمره بندي بصري، اندازه گيري دامنه حرکتي شانه در ابدوکسيون و روتاسيون با گونيومتر و بررسي عملکرد روزانه بيماران بر مبناي پرسشنامه ۲۲ سوالي، تکميل شد. سپس به طور تصادفي ۲۵ نفر وارد گروه شاهد شده و تحت فيزيوتراپي معمولي قرار گرفتند. ۲۵ نفر ديگر وارد گروه مورد شده و تحت درمان روتين به انضمام ليزر کم توان گاليوم – آرسنايد قرار گرفتند. در پايان سه هفته مداخلات درماني، پرسشنامه مجددا تکميل شد و نتايج قبل و بعد از درمان تحت آناليز آماري قرار گرفت.
يافته ها: آناليز نتايج داخل هر گروه نشان مي دهد که درد، تعداد مشکلات عملکردي شانه و دامنه حرکتي مفصل شانه، همگي بهبودي نسبي را بعداز درمان نشان مي دهند (P<0.05). از نظر مقايسه بين دو گروه، نتايج حاکي ازآن است که گروه مورد يا ليزرتراپي شده نتايج بهتري ازنظر کاهش متوسط شدت درد در مقياس مربوطه (۳٫۱±۲٫۲ درمقابل ۵±۲٫۶) با P=0.09، تعداد مشکلات فانکشنال شانه (۴٫۴±۳٫۱ در مقابل ۸٫۵±۵٫۱) با P=0.031 و کاهش علايم مثبت درمعاينه (P<0.0001) نسبت به گروه شاهد يا فيزيوتراپي معمولي داشته است. اما درافزايش متوسط دامنه حرکتي ابدوکسيون (۱۶۰٫۷±۲۵٫۹ درمقابل ۱۵۹٫۱±۲۹٫۱) و روتاسيون خارجي (۷۸٫۰±۱۹٫۵ در مقابل ۷۶٫۳±۱۹٫۱) تفاوتي بين دو گروه وجود نداشت (P>0.05).
نتيجه گيري: ليزر کم توان گاليوم – آرسنايد به عنوان يک موداليته فيزيکي، در کنار ساير اقدامات روتين فيزيوتراپي از نظر کاهش ميزان درد و بهبودي فانکشنال، ارجحيت درماني نسبت به فيزيوتراپي معمول دارد اما از نظر بهبودي دامنه حرکتي مفصل شانه و حساسيت لمسي تفاوت بارزي نسبت به ساير موداليته ها ندارد.