مقاله اثر منيزيم بر علايم ترک اعتياد به مرفين در موش صحرايي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در فصلنامه دانشگاه علوم پزشكي سبزوار (اسرار) از صفحه ۶ تا ۱۲ منتشر شده است.
نام: اثر منيزيم بر علايم ترک اعتياد به مرفين در موش صحرايي
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله منيزيم سولفات
مقاله مرفين
مقاله سندرم ترک مرفين
مقاله موش صحرايي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صوفي آبادي محمد
جناب آقای / سرکار خانم: اسماعيلي محمدحسين
جناب آقای / سرکار خانم: حقدوست يزدي هاشم
جناب آقای / سرکار خانم: اژدري زرمهري حسن

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: سيستم گلوتامينرژيک در بروز علايم سندرم ترک اعتياد به مرفين نقش داشته و منيزيم داراي اثر مهاري بر گيرنده هاي NMDA  گلوتاماني مي باشد. در اين تحقيق، اثر تزريق منيزيم بر علايم سندرم ترک مرفين در موش صحرايي نر و ماده مورد بررسي قرار گرفت.
مواد و روش ها: در اين مطالعه تجربي از ۴۸ موش صحرايي نر و ماده بالغ با وزن حدود ۲۰۰ الي ۲۵۰ گرم استفاده شد. ابتدا موش ها به ۶ گروه ۸ تايي تقسيم شدند. گروه هاي مورد مطالعه عبارت بودند از دو گروه کنترل نر و ماده و چهار گروه متشکل از رت هاي نر و ماده که منيزيم سولفات با دوز ۱۵۰ ياMg/kg/ip 300  دريافت کردند. همه گروه ها به روش خوراکي (مرفين Mg/ml 0.4 به همراه ساکارز ۳ درصد به مدت ۲۱ روز) معتاد شدند. در هنگام آزمون به حيوانات منيزيم يا سرم نمکي تزريق شد و پس از نيم ساعت هم نالوکسان تزريق گرديد. سپس علايم سندرم ترک مورد مشاهده و ثبت قرار گرفت. نتايج حاصله از گروه ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون آناليز واريانس و آزمون هاي تعقيبي مقايسه  گرديد وP<0.05  تفاوت معنادار تلقي گرديد.
يافته ها: نتايج مطالعه حاضر نشان داد که تزريق منيزيم با دوز ۱۵۰ ميلي گرم/کيلو، علايم مهم سندرم ترک را در موش هاي صحرايي نر ]پرش ۶۲٫۹۶ درصد (۱٫۱۴±۲٫۵)، روي دو پا ايستادن ۴۵٫۴ درصد (۱٫۴۵±۶٫۶۲) [ و در موش هاي صحرايي ماده معتاد ]پرش ۷۷٫۷۵ درصد (۰٫۵۴±۱٫۲۵)، صعود ۲۴٫۵۱ درصد (۱٫۶۵±۸٫۸۷)، ايستادن ۵۲٫۵۷ درصد (۱٫۲۶±۵٫۷۵) [ به طور معناداري کاهش داد. همچنين منيزيم با دوز ۳۰۰ ميلي گرم/کيلو نيز اين علايم را در موش هاي صحرايي نر ]پرش ۸۷٫۰۳ درصد (۱٫۶۶±۶٫۷۵)، صعود ۳۴٫۳۴ درصد (۱٫۲۷±۱۲٫۸۷)، ايستادن ۵۶٫۱۲ درصد (۱٫۷۲±۱۲٫۱۲۵) [و ماده ]پرش ۸۴٫۴۳ درصد (۰٫۲۵±۰٫۸۷۵)، صعود ۳۶٫۱۷ درصد (۱٫۰۸±۷٫۵)، ايستادن ۶۹٫۰۷ درصد (۰٫۶۴±۳٫۷۵)[ را به طور چشمگيري کاهش بخشيد. تجويز منيزيم در هر دو دوز موجب تخفيف معنادار بسياري از علايم ترک شد و ميزان تاثير آن در هر دو جنس تقريبا مشابه بود.
نتيجه گيري: به نظر مي رسد که تجويز منيزيم به هنگام ترک مصرف مرفين قادر است تا حد قابل ملاحظه اي علايم سندرم ترک را در موش هاي صحرايي کاهش دهد.