مقاله اثر مورفين خوراکي بر تکوين جفت در موش Rat نژاد ويستار که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۸ در زيست شناسي تكويني از صفحه ۳۵ تا ۴۰ منتشر شده است.
نام: اثر مورفين خوراکي بر تکوين جفت در موش Rat نژاد ويستار
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بخش جنيني جفت
مقاله بخش مادري جفت
مقاله حوضجه هاي خوني
مقاله مورفين
مقاله موش صحرايي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: كاظمي معصومه
جناب آقای / سرکار خانم: آذرنيا مهناز
جناب آقای / سرکار خانم: صحرايي هدايت

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مطالعات نشان داده است که مصرف مورفين در طي بارداري مي تواند موجب تاخير درتکوين جفت و جنين و همچنين ايجاد نقايص جنيني گردد. اين پژوهش به بررسي اثر مصرف مورفين برتکوين بخش هاي مادري و جنيني جفت مي پردازد. موشهاي بزرگ آزمايشگاهي نژاد ويستار با محدوده وزني ۱۷۰-۲۰۰ گرم استفاده شد. گروه هاي تجربي پس از بارداري، مورفين را با دوز mg/ml 05/ در آب آشاميدني دريافت نمودند و گروه کنترل آب آشاميدني دريافت مي کردند. گروه هاي تجربي و گروه هاي کنترل درروز ۹ بارداري با کلروفرم بي هوش شده و جفت به همراه رحم طي عمل جراحي از بدن حيوان خارج و به منظور فيکس شدن به مدت بيست روز در محلول فرم آلدئيد ۱۰% قرار گرفتند. سپس جفت هاي فيکس شده مراحل پردازش بافتي، برش گيري، رنگ آميزي با روش هماتوکسيلين-ائوزين را طي کردند جفت از نظر ضخامت لايه بخش (مادري و جنيني) جفت ها و تعداد حوضچه هاي خوني بخش (مادري و جنيني) و تعداد سلول هاي بخش (جنيني و مادري) و ضخامت ديواره رحمي مورد بررسي ميکروسکوپي قرار گرفتند. براي تعيين تفاوت در دوگروه از نرم افزار موتيک و spss استفاده شد. مقايسه ضخامت بخش مادري و بخش جنيني جفت در گروه تجربي نسبت به گروه کنترول اختلاف معني داري را نشان دادp<0.05) ) افزايش سلول هاي بخش مادري وجنيني جفت همچنين کاهش تعدادحوضچه ها خوني بخش مادري درگروه آزمايش نسبت به گروه کنترول مي باشد نيز ضخامت ديواره رحمي در گروه تجربي کاهش يافته است.