مقاله اثر نوع کود نيتروژن و مصرف کود زيستي بر عملکرد و کيفيت آفتابگردان (.Helianthus annuus L) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۹ در مجله علوم زراعي ايران از صفحه ۴۶۷ تا ۴۸۱ منتشر شده است.
نام: اثر نوع کود نيتروژن و مصرف کود زيستي بر عملکرد و کيفيت آفتابگردان (.Helianthus annuus L)
این مقاله دارای ۱۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آفتابگردان
مقاله باکتري هاي افزاينده رشد
مقاله پروتئين
مقاله روغن وکود آلي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شوقي كلخوران ساناز
جناب آقای / سرکار خانم: قلاوند امير
جناب آقای / سرکار خانم: مدرس ثانوي سيدعلي محمد
جناب آقای / سرکار خانم: اكبري پريسا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور بررسي تاثير روش هاي مختلف تغذيه خاک و باکتري هاي افزاينده رشد Plant Growth Promoting Rhizobacteria (PGPR) بر عملکرد دانه و روغن و ترکيب اسيدهاي چرب آفتابگردان (Helianthus annuus L.)، آزمايشي در سال هاي زراعي ۱۳۸۶-۱۳۸۵ و ۱۳۸۷-۱۳۸۶ در مزرعه پژوهشي دانشکده کشاورزي دانشگاه تربيت مدرس، تهران اجرا گرديد. اين آزمايش به صورت کرت هاي يک بار خرد شده در قالب طرح بلوک هاي کامل تصادفي در سه تکرار به اجرا در آمد. عامل اصلي شامل کود در پنج سطح ۱۰۰ درصد آلي (F1)، ۷۵ درصد آلي + ۲۵ درصد شيميايي (F2)، ۵۰ درصد آلي + ۵۰ درصد شيميايي (F3)، ۲۵ درصد آلي + ۷۵ درصد شيميايي (F4)، ۱۰۰ درصد شيميايي (F5) و عامل فرعي شامل دو سطح تلقيح بذور با باکتري هاي افزاينده رشد (I1) و عدم تلقيح بذور (I0) بود. نتايج به دست آمده نشان داد که عملکرد دانه، عملکرد بيولوژيک، عملکرد روغن و ميزان پروتئين به طور معني داري در روش هاي تلفيقي بيشتر از تيمارهاي شيميايي و آلي بود. بيشترين و کمترين ميزان روغن (۵۱٫۱ و ۴۶٫۳ درصد) به ترتيب در تيمار ۱۰۰ درصد آلي و تيمار ۵۰ درصد آلي + ۵۰ درصد شيميايي به دست آمد، در حالي که در رابطه با ميزان پروتئين (۲۰٫۹ و ۱۸٫۳ درصد) نتيجه معکوس بود. با افزايش سهم کود آلي در روش هاي مختلف تغذيه اي و با استفاده از کود زيستي باکتريايي، ميزان اسيدهاي چرب اشباع به طور معني داري کاهش و اسيدهاي چرب غير اشباع (اولئيک و لينولئيک) افزايش يافتند. بيشترين ميزان اسيد لينولئيک (۵۲٫۶ درصد) و اسيد اولئيک (۳۹٫۸ درصد) به ترتيب در تيمار هاي ۵۰ درصد آلي + ۵۰ درصد شيميايي و ۱۰۰ درصد آلي بدست آمد. نتايج نشان داد که تلقيح بذرها با کود زيستي باکتريايي موجب افزايش عملکرد دانه (۷٫۸ درصد) و روغن (۱۱٫۳ درصد)، عملکرد بيولوژيک، ميزان پروتئين (۴٫۹ درصد) و روغن (۲٫۶ درصد) و بهبود کيفيت روغن گرديد. بنابراين به نظر مي رسد که در مديريت توليد آفتابگردان، با استفاده از روش هاي مختلف تغذيه اي نيتروژن مي توان روغن هايي با کيفيت متنوع براي مصارف مختلف توليد کرد.