مقاله اثر پيش تيمار سديم نيترو پروسايد (SNP) بر برخي عوامل بيوشيميايي گياهچه گوجه فرنگي (Lycopersicun esculentum) تحت تنش خشکي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۸ در علوم كشاورزي و منابع طبيعي از صفحه ۱۲۱ تا ۱۳۳ منتشر شده است.
نام: اثر پيش تيمار سديم نيترو پروسايد (SNP) بر برخي عوامل بيوشيميايي گياهچه گوجه فرنگي (Lycopersicun esculentum) تحت تنش خشکي
این مقاله دارای ۱۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تنش خشکي
مقاله پراکسيداسيون ليپيد
مقاله نيتريک اکسيد
مقاله اکسيداسيون پروتئين
مقاله پلي فنل ها

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نصيبي فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: منوچهري كلانتري خسرو
جناب آقای / سرکار خانم: خداشناس منصوره

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
تنش خشکي يکي از مهم ترين تنش هاي محيطي است که رشد گياهان و توليد محصولات کشاورزي را محدود مي کند. نيتريک اکسيد يک راديکال گازي به نسبت پايدار است که به عنوان مولکول سيگنالينگ کليدي در گياهان عمل مي کند و در بسياري از فرايندهاي فيزيولوژيکي، پاتوفيزيولوژيکي و نموي به عنوان واسطه دخالت دارد و به تازگي پيشنهاد شده که اين ماده در پاسخ گياهان به تنش هاي محيطي نيز شرکت مي کند. در اين پژوهش پيش تيمار سديم نيتروپرسايد (SNP) به عنوان رهاکننده نيتريک اکسيد (NO)، و ترکيب پالاينده آن ۴ و ۴ و ۵ و ۵ و تترامتيل ايميدازولين -۱ اکسيل-۳- اکسيد (PTIO) به مدت دو روز در گياهان شاهد و تحت تنش خشکي استفاده شد و نقش NO در برخي پاسخ هاي بيوشيميايي به تنش خشکي مورد بررسي قرار گرفت. داده هاي اين مطالعه نشان داد که پيش تيمار SNP سبب کاهش پراکسيداسيون ليپيد و مقدار پراکسيدهيدروژن در گياهان تحت تنش گرديد. تنش خشکي و پيش تيمار SNP اثر معني داري بر رنگيزه هاي فتوسنتزي نداشت. خشکي سبب افزايش مقدار گروه هاي کربونيل و کاهش گروه هاي تيول پروتئيني و غيرپروتئيني به عنوان شاخص اکسيداسيون پروتئين شد هر چند پيش تيمار گياهان با SNP گروه هاي کربونيل را کاهش و گروه هاي تيول را افزايش داد و سبب تخفيف اکسيداسيون پروتئين ها تحت تنش خشکي گرديد. مقدار پرولين، آمينواسيدهاي آزاد کل و قندهاي محلول تحت تنش خشکي افزايش معني داري نشان دادند. پيش تيمار با SNP فقط سبب افزايش پرولين گرديد و بر ساير اسموليت ها اثر نداشت. مقدار فنل هاي محلول، به عنوان آنتي اکسيدان هاي غيرآنزيمي، تحت تنش افزايش يافت و تيمار با SNP مقدار اين ترکيبات را تحت تنش خشکي افزايش داد. پيش تيمار گياهان با SNP توام با ۴ و ۴ و ۵ و ۵ و تترامتيل ايميدازولين-۱ اکسيل-۳- اکسيد (PTIO) (يک پالاينده (NO اثر حفاظتي SNP را کاهش داد و اين نشان داد که اثر حفاظتي SNP مربوط به NO رها شده و به نظر مي رسد که اثرات حفاظتي NO در شرايط تنش ممکن است مربوط به توانايي NO در مقابله با گونه هاي فعال اكسي‍‍ژن (ROS) و کاهش صدمات اکسيداتيو باشد.