مقاله اثر گروه درماني شناختي – رفتاري بر افسردگي بيماران صرعي مقاوم به دارو (با تاکيد بر نگرش هاي ناکارآمد ويژه صرع) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در تازه هاي علوم شناختي از صفحه ۵۹ تا ۶۸ منتشر شده است.
نام: اثر گروه درماني شناختي – رفتاري بر افسردگي بيماران صرعي مقاوم به دارو (با تاکيد بر نگرش هاي ناکارآمد ويژه صرع)
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله افسردگي
مقاله روان درماني
مقاله درمان شناختي – رفتاري
مقاله صرع

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صالح زاده مريم
جناب آقای / سرکار خانم: كلانتري مهرداد
جناب آقای / سرکار خانم: مولوي حسين
جناب آقای / سرکار خانم: نجفي محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: ابراهيمي امراله

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف: افسردگي شايع ترين اختلال رواني همراه صرع است و بيشترين واريانس در نمرات کيفيت زندگي بيماران صرعي را تعيين مي کند. کارآمدترين شيوه روان درماني موجود در درمان افسردگي، رفتاردرماني – شناختي است. هدف پژوهش حاضر، بررسي اثر رفتار درماني شناختي بر افسردگي بيماران صرعي مقاوم به داروست که با تاکيد بر نگرش هاي ناکارآمد ويژه صرع، در شهر اصفهان اجرا شد.
روش: در اين پژوهش، ۲۰ بيمار مبتلا به تشنجات مزمن، پاسخ ضعيف به دارو و داراي افسردگي باليني خفيف تا متوسط، به صورت تصادفي، در دو گروه آزمايش (۱۰ نفر) و شاهد (۱۰ نفر) قرار داده شدند. براي گروه آزمايش، هشت جلسه هفتگي رفتار درماني شناختي با تاکيد بر بازسازي شناختي و اصلاح تحريفات شناختي افسرده ساز و آموزش فنون رفتاري به کار گرفته شد. ابزارهاي پيش آزمون و پس آزمون براي هر دو گروه، مقياس افسردگي هميلتون بود.
يافته ها: تحليل ها نشان دادند که ميانگين نمرات افسردگي در گروه آزمايش در مرحله پس آزمون، کاهش معناداري داشته است.
نتيجه گيري: رفتاردرماني شناختي با تمرکز بر نگرش هاي ناکارآمد ويژه بيماري صرع، در کاهش افسردگي همراه اين بيماري، به عنوان يک درمان مکمل، کارآيي چشمگيري دارد.