مقاله اداره صدمات حالب ناشي از خطاي پزشکي (ياتروژنيک) با تشخيص ديررس بعد از اعمال جراحي لگني: بررسي ۱۰ ساله در بيمارستان قائم (عج) مشهد که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در مرداد و شهريور ۱۳۸۹ در مجله زنان مامايي و نازايي ايران از صفحه ۱۵ تا ۲۰ منتشر شده است.
نام: اداره صدمات حالب ناشي از خطاي پزشکي (ياتروژنيک) با تشخيص ديررس بعد از اعمال جراحي لگني: بررسي ۱۰ ساله در بيمارستان قائم (عج) مشهد
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تروما
مقاله حالب
مقاله ياتروژنيک
مقاله جراحي لگني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: يارمحمدي علي اصغر
جناب آقای / سرکار خانم: قنبري زاده سعيدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: علي رغم پيشرفت هاي رو به رشد در تکنيک هاي جراحي، آسيب حالبي هم چنان يک عارضه احتمالي در اعمال جراحي عمومي، اورولوژيک و زنان مي باشد. هدف از اين مطالعه بررسي علايم باليني، علل آسيب حالب، تشخيص و درمان هاي انجام شده در موارد آسيب هاي غير اندويورولوژيک حالب ناشي از خطاي پزشکي مي باشد.
روش كار: اين مطالعه به صورت گذشته نگر بر روي بيماران مونث با آسيب غير اندويورلوژيک حالب که در فاصله سال هاي ۱۳۸۶-۱۳۷۷ به مرکز آموزشي درماني قائم (عج) مشهد مراجعه کرده بودند، صورت گرفت. در اين مطالعه، نوع عملي که باعث آسيب شده، روش تشخيص، نوع درمان و نتيجه درمان مورد بررسي قرار گرفت. تعداد کل بيماران مورد بررسي ۱۷ نفر (مشتمل بر ۲۰ مورد آسيب حالبي) بود.
يافته ها: سن بيماران بين ۶۷-۲۶ سال (متوسط  43.14سال) بود. علايم بيماران شامل درد فلانک در ۸۸٫۲۳%، بي اختياري کامل در ۴۱٫۱۷%، تب در ۲۹٫۴۱%، آنوري در ۱۱٫۷۶%، ايلئوس و اتساع شکمي در ۱۱٫۷۶%، تهوع طولاني مدت در ۵٫۸۸% و علايم شکم حاد در ۵٫۸۸% ديده شد. جراحي هايي که در طي آن آسيب حالب ايجاد شده بود، عبارت بود از اعمال جراحي زنان در ۱۵ بيمار (۸۸٫۲۳%)؛ شامل هيسترکتومي در ۸ نفر (۴۷٫۰۵%)، سزارين مجدد در ۴ نفر (۲۳٫۵۲%)، جراحي ورتهايم و رزکسيون کيست تخمداني و عمل جراحي اندومتريوز لگني هر کدام در يک نفر (۵٫۸۸%). در دو مورد (۱۱٫۷۶%) آسيب حالب به دنبال جراحي هايي غير از جراحي هاي زنان رخ داده بود. در ۱۱ بيمار از ۱۵ بيمار با آسيب حالب تحتاني، آناستوموز حالب به مثانه به روش تغيير يافته ليخ و در يک مورد آناستوموز به روش پوليتانو- ليدبتر انجام شد. در ۲ مورد نيز از فلاپ بوآري براي ترميم آسيب حالب تحتاني استفاده شد. در يک مورد ديگر، ترانس يورترويورتروستومي (TUU) چپ به راست انجام شد. هم چنين يک بيمار با آسيب حالب مياني، تحت عمل يورترويورتروستومي قرار گرفت. در يک بيمار با آسيب حالب فوقاني، پيوند اتولوگ کليه انجام شد.
نتيجه گيري: در بيماران ما شايع ترين علت آسيب حالب، هيسترکتومي ساده و شايع ترين علت مراجعه در اين بيماران درد فلانک و سپس بي اختياري کامل ادراري بود. اکثريت اين بيماران نياز به اعمال جراحي خصوصا يورترونئوسيستوستومي داشتند. در آسيب هاي حالب فوقاني بايد تکنيک هاي کم تهاجمي تر به جاي نفرکتومي يا پيوند اتولوگ مد نظر باشد.