مقاله ارتباط بين پلي مورفيسم پروموتر ژن رزيستين با شدت درگيري عروق کرونري در افراد ديابتي و غير ديابتي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در آذر و دي ۱۳۸۹ در مجله ديابت و متابوليسم ايران (مجله ديابت و ليپيد ايران) از صفحه ۲۲۱ تا ۲۲۸ منتشر شده است.
نام: ارتباط بين پلي مورفيسم پروموتر ژن رزيستين با شدت درگيري عروق کرونري در افراد ديابتي و غير ديابتي
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله رزيستين
مقاله ديابت
مقاله عروق کرونري
مقاله پلي مورفيسم

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: امام قلي پور سلاله
جناب آقای / سرکار خانم: حسين نژاد آرش
جناب آقای / سرکار خانم: مهاجراني سيدعليرضا
جناب آقای / سرکار خانم: شيرزاد محمود
جناب آقای / سرکار خانم: اردشيرلاريجاني محمدباقر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: اخيرا رزيستين به عنوان يک سيتوکين التهابي مهم مورد توجه قرار گرفته که ممکن است در سازوکارهاي دخيل در ايجاد بيماري عروق کرونري داراي نقش باشد. بررسي پلي مورفيسم هاي ژن رزيستين، به خصوص در ناحيه پروموتر آن با سطح سرمي رزيستين و ايجاد آتروسکلروز مرتبط مي باشد.هدف از انجام مطالعه حاضر بررسي ارتباط بين پلي مورفيسم  C/G٤٢٠-  ژن رزيستين با شدت درگيري عروق کرونري در جمعيت ايراني مي باشد.
روش ها: مطالعه حاضر به صورت مقطعي بر روي ١١٣ بيماري که از بهمن ١٣٨٧ تا آبان ١٣٨٨ تحت آنژيوگرافي کرونر قرار گرفتند، انجام شد. از نمونه هاي خون کامل آنها، استخراج DNA صورت گرفت. از طريق PCR-RFLP وضعيت پلي مورفيسم و ميزان آلل هايC  وG جمعيت مورد مطالعه مشخص گرديد. سپس ارتباط بين ژنوتيپ ها و ميزان گرفتگي عروق کرونر بررسي گرديد.
يافته ها: مقدار قند خون ناشتا، کلسترول،HbA1C  و تعداد عروق درگير در گروه ديابتي به طور معناداري بالاتر از گروه غير ديابتي بود. بررسي ها همچنين نشان دادند که در افراد مبتلا به بيماري عروق کرونري با ژنوتيپ CC خطر ابتلا به ديابت نوع ٢، دو برابر بيشتر مي باشد. توزيع ژنوتيپ افراد مبتلا به بيماري عروق کرونري قلب بر اساس شدت گرفتگي عروق پس از در نظر گرفتن بيماران با يک يا دو رگ درگير، نشان مي دهد که بين ژنوتيپ  C/G٤٢٠-  ژن رزيستين و ميزان درگيري عروق کرونر رابطه معناداري وجود دارد (P=0.04)، به طوري که افراد با ژنوتيپ CC داراي بيشترين ميزان گرفتگي عروق کرونري مي باشند. نسبت شانس براي ژنوتيپ CC در افراد مبتلا به بيماري عروق کرونر قلبي ۴٫۳۳ با دامنه اطمينان ۹۵% بين ۱٫۲ تا ۱۸٫۳۸ و خطر نسبي براي اين بيماران ۲٫۲۵ با دامنه اطمينان ۹۵% بين ۰٫۹۷ تا ۵٫۱۹ برآورد گرديد.
نتيجه گيري: يافته هاي اين مطالعه نشان مي دهد چند شکلي پروموتر ژن رزيستين با ديابت نوع ٢ و شدت بيماري عروق کرونري همراهي دارد به طوري که ژنوتيپ CC در مقابل CG و GG شانس ابتلا به ديابت نوع ۲ و آتروسکلروز را افزايش مي دهد.