مقاله ارتباط پلي مرفيسم T2229/C اگزون ۱۲ از ژن پراکسيداز تيروئيدي با ميزان آنتي بادي ضد پراکسيداز تيروئيدي در جمعيت تهران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۰ در مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي زنجان از صفحه ۳۷ تا ۴۳ منتشر شده است.
نام: ارتباط پلي مرفيسم T2229/C اگزون ۱۲ از ژن پراکسيداز تيروئيدي با ميزان آنتي بادي ضد پراکسيداز تيروئيدي در جمعيت تهران
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پراكسيداز تيروئيدي
مقاله پلي مرفيسم
مقاله آنتي بادي ضد پراكسيداز تيروئيدي و TLGS

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فام بيتا
جناب آقای / سرکار خانم: دانش پور مريم السادات
جناب آقای / سرکار خانم: عزيزي فريدون
جناب آقای / سرکار خانم: هدايتي مهدي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: تغيير ساختار پروتئين هاي بدن مي تواند منجر به توليد آنتي بادي عليه پروتئين هاي خودي گردد. احتمالا ايجاد پلي مرفيسم در ژن كدكننده آنزيم پراكسيداز تيروئيدي (TPO) و تغيير ساختار آن مي تواند باعث توليد آنتي بادي ضد اين پروتئين (Anti-TPO) شود. اختلال در آنزيمTPO  مي تواند يكي از دلايل اصلي بروز بيماري كم كاري تيروئيد باشد كه شيوع و گسترش اين بيماري ما را بر آن داشت كه در اين مطالعه به بررسي ارتباط پلي مرفيسم T2229/C اگزون ۱۲ از ژن TPO با ميزان Anti –TPO بپردازيم.
روش بررسي: از ميان جمعيت مورد مطالعه قند و ليپيد تهران ۱۶۸ نفر در دو گروه با تيتر Anti-TPO بيشتر و كمتر از ۱۰۰IU/L پس از اندازه گيري ميزان Anti-TPO به روش الايزا به عنوان گروه بيمار و کنترل انتخاب شدند. محتواي DNA ژنومي اين افراد به روش نمک اشباع پروتئيناز K استخراج شد. سپس پلي مرفيسم مورد نظر در اگزون ۱۲ به روشRFLPs-PCR  بررسي گرديد.
يافته ها: فركانس اللي پلي مرفيسم
T2229/C اگزون ۱۲ در جمعيت مورد مطالعه از تعادل هاردي – واينبرگ تبعيت کرد. نتايج حاصل نشان داد كه ميزان Anti-TPO در سه گروه ژنوتيپي تفاوت معني داري نداشت (P>0.05) (حد ميانه براي  Anti-TPOدر گروه ۱۹٫۴TT و در گروه  13.9CCواحد بين الملي در ليتر با فاصله ميان چاهکي ۲۵ و ۷۵ بود) محاسبه  Odd-Ratioبراي ژنوتيپ ها به صورت دو به دو نشان داد كه با وجود تعداد الل هاي C بيشتر، ميزان  Odd-Ratioنيز افزايش يافت.
نتيجه گيري: با توجه به عدم وجود ارتباط معني دار بين سطح Anti-TPO با پلي مرفيسم  T2229/Cاگزون ۱۲ در جمعيت مورد مطالعه، احتمالا نمي توان اين پلي مرفيسم را به طور مستقل عامل بروز اختلالات خود ايمني تيروئيد که منجر به توليد Anti-TPO مي گردد، دانست.