مقاله ارتباط چاقي با سن، جنس و تحصيلات در جمعيت شهري استان گلستان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در شهريور ۱۳۸۹ در مجله غدد درون ريز و متابوليسم ايران از صفحه ۲۷۶ تا ۲۸۲ منتشر شده است.
نام: ارتباط چاقي با سن، جنس و تحصيلات در جمعيت شهري استان گلستان
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله چاقي
مقاله اضافه وزن
مقاله نمايه توده بدن (BMI)
مقاله عوامل مرتبط با چاقي
مقاله گلستان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عبدالهي علي اكبر
جناب آقای / سرکار خانم: بهنام پور ناصر
جناب آقای / سرکار خانم: وقاري غلامرضا
جناب آقای / سرکار خانم: بذرافشان حميدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: چاقي يكي از عواقب نامطلوب تغيير در رفتار و شيوه زندگي شهرنشيني است. اين مطالعه براي تعيين شيوع چاقي و برخي عوامل مرتبط با آن در جامعه شهري استان گلستان سال ۱۳۸۴ انجام شد.
مواد و روش ها: در يك مطالعه مقطعي در سال ۱۳۸۴، ۵۰۰۰ نفر در شهرهاي استان گلستان بررسي شدند. اين افراد به صورت نمونه گيري خوشه اي تصادفي، به نسبت مساوي از دو جنس انتخاب شدند، معيارهاي تن سنجي (قد، وزن) به روش استاندارد اندازه گيري شد و نيز از طريق پرسشنامه و انجام مصاحبه اطلاعات در مورد سن، جنس، سطح سواد، شغل، قوميت، مصرف دخانيات، دفعه ها و ساعت هاي ورزش در هفته و گروه هاي خوني جمع آوري شد. چاقي و اضافه وزن به روش استاندارد پيشنهادي سازمان جهاني بهداشت (WHO) بر اساس توزيع نمايه توده بدن (BMI) تعيين شد، سپس، اطلاعات با استفاده از نرم افزارSPSS نسخه ۱۱٫۵ و مدل رگرسيون لجستك چند متغيره و نسبت شانس خطر چاقي بر حسب سطح متغيرهاي مستقل مورد تجزيه تحليل آماري قرار گرفت.
يافته ها: در اين پژوهش ميزان كلي چاقي و اضافه وزن به ترتيب ۲۵٫۵ و۳۸٫۶ % (در زنان به ترتيب ۳۰٫۷ و ۳۵% و در مردان به ترتيب ۲۰٫۳ و۴۲٫۳ %) بود. ميانگين و انحراف معيار نمايه توده بدن BMI در كل جامعه ۵٫۰۵±۲۷٫۰۵ كيلوگرم بر مترمربع و به تفكيك جنس در زنان ۵٫۵۴±۲۷٫۶۳ مردان۴٫۴۴ ±۲۶٫۴۸ كيلوگرم بر مترمربع مشاهده شد. شيوع چاقي با افزايش سن در هر دو جنس افزايش معني داري را نشان داد. يافته هاي مدل رگرسيوني نشان داد كه نسبت شانس چاقي در زنان تقريبا ۱٫۷ برابر مردان است و با سطح سواد و مصرف نكردن سيگار رابطه معكوس دارد كه از نظر آماري معني دار است. ارتباط شانس چاقي با شغل، قوميت و و تعداد ساعت هاي ورزش از نظر آماري معني دار نبود، هرچند كه با افزايش ساعت هاي ورزش شانس چاقي كاهش مي يافت.
نتيجه گيري: اين مطالعه برافزايش خطر شيوع چاقي در جمعيت شهري استان گلستان دلالت داشت و تقريبا ۱۰% زنان نسبت به مردان چاق تر بودند. هم چنين، فعاليت فيزيكي كم، سطح سواد پايين، جنس زن، افزايش سن و مصرف سيگار باعث افزايش چاقي در جمعيت شهري استان گلستان شد.