مقاله ارزش شناسي در فلسفه ارسطو که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در آينه معرفت از صفحه ۹۵ تا ۱۲۱ منتشر شده است.
نام: ارزش شناسي در فلسفه ارسطو
این مقاله دارای ۲۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ارزش شناسي
مقاله ارزش شناسي ارسطو
مقاله خير
مقاله غايت
مقاله سعادت و نيکبختي
مقاله نظريه حد وسط
مقاله کمال مطلوب

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: اكبري مجيد
جناب آقای / سرکار خانم: حسيني سيدمحمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در اين مقاله سعي بر آن است با قضاوت فلسفه ارسطويي به ارزش شناسي در فلسفه ارسطويي پرداخت. به همين جهت پس از اثبات ارزش شناسي به عنوان نوعي معرفت، به رابطه بين آن با دو حوزه ديگر معرفت، يعني وجود شناسي و معرفت شناسي پرداخته و نشان داده شده است که ارزش هايي مانند خير و زيبايي همان علت غايي و علت صوري در تبيين ارزشي هر چيزي هستند و دست کم در طبيعت خير و غايت هر چيزي، امري واقعي و در شي حضور دارد، در حالي که ارزش هايي مانند زيبايي و فراخي، خوبي و بدي در نسبت وجود ما وجود دارند، در واقع، چنين ارزش هايي وجود عيني و مثالي ندارند. از نظر معرفت شناسي ارزش ها با علت صوري يعني با صورت کليه شناخته مي شوند. همچنين ارزش شناسي ارسطو نشان مي دهد که مفهوم غايت مفهومي بنيادين در فلسفه ارسطوست و مي توان با آن انسجام نظام فلسفي ارسطو را نشان داد. يعني ارسطو براي ارزش ها حيثيت وجودي و معرفتي قایل است و براي موجودات و معرفت ها و حتي براي خود ارزش ها مراتب قایل شده است، يعني هر چيزي در سلسله مراتب ارج گذاري قرار مي گيرد و اين ريشه در مفهوم غايت دارد. همچنين معلوم خواهد شد که ارسطو چه در مقام فيلسوف و چه در مقام ارج گذار فارغ از ارزشگذاري در وجود شناسي و معرفت شناسي نيست. با اين رويکرد، بخش دوم اين مقاله بر اساس همين مبنا نشان مي دهد که غايت در اخلاق ارسطويي همان کمال مطلوبي است که آدمي سعادت را همچون فعاليت روحي منطبق بر عالي ترين و کامل ترين فضايل به انجام مي رساند و در اين کار با حاکميت عقل بر اعمال نفس خود مراقب است و با ممارست و عادت فضيلت ها را چنان به انجام مي رساند که نه در حد افراط باشد و نه در حد تفريط و زيور تمام فضايل اخلاقي را با اعتماد به قابليت هاي خود دارا گردد.