مقاله ارزيابي سياست هاي کلان مسکن در برنامه هاي قبل و پس از انقلاب اسلامي ايران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۹ در مسكن و محيط روستا از صفحه ۷۷ تا ۹۰ منتشر شده است.
نام: ارزيابي سياست هاي کلان مسکن در برنامه هاي قبل و پس از انقلاب اسلامي ايران
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ارزيابي
مقاله مسکن
مقاله سياست هاي کلان
مقاله قبل و پس از انقلاب اسلامي ايران

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: قنبري ابوالفضل
جناب آقای / سرکار خانم: ظاهري محمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف اين مقاله ارزيابي سياست هاي کلان در زمينه مسکن قبل و پس از انقلاب و مقايسه نقاط قوت و ضعف و نقاط اشتراک و تمايز آن ها مي باشد. روش پژوهش تاريخي-تحليلي است. مشکل مسکن در ايران قبل از دهه ۱۳۳۰ چندان مساله ساز نبوده است. اما پس از دهه ۱۳۳۰ به علت روند چرخش اقتصاد در جهت گسترش صنايع مونتاژ و سياست هايي که منجر به تشويق مهاجرت روستایيان و رشد فزاينده کلانشهرها شد، مسايل و مشکلات جدي از جمله گسترش زاغه ها در درون و حاشيه شهرها، افزايش تراکم، کمبود کمي و کيفي واحدهاي مسکوني و امثال آن در اين گونه شهرها شد. از اينرو در برنامه سوم (۴۶-۱۳۴۲) به مساله مسکن به طور ويژه پرداخته شد. نتايج حاصل از پژوهش حاضر نشان مي دهد که هر يک از برنامه هاي قبل و پس از انقلاب اسلامي ايران، نقاط ضعف و قوت خاص خود را دارند که از آن جمله مي توان به عدم وجود ابزارهاي لازم اجرايي اشاره کرد که باعث مي شود بين اهداف و عملکرد در هر دوره شکاف ايجاد شود. يکي ديگر از مشکلات برنامه ها که در هر دوره مشاهده مي شود، کلي بودن برنامه هاست. از اين رو، ارایه و اجراي بسياري از پيشنهادهاي سياست هاي مسکن در طي دهه هاي گذشته ناتواني نظام برنامه ريزي مسکن در تامين مسکن را نشان مي دهد که اين امر ناشي از فقدان نظام جامع مديريت مسکن در عرصه هاي نظري، تجربي و اجرايي مي باشد. لذا راهکارهاي ذيل تا حدودي مي تواند مسايل و مشکلات مسکن را تعديل نمايد:
تقويت برنامه ريزي جامع مسکن به لحاظ نظري و لزوم مشارکت مردم در امر برنامه ريزي و اجرا؛
آگاهي مداوم از تغييرات فضايي مسکن با استفاده از سيستم اطلاعت جغرافيايي؛
مديريت بهينه زمين و جلوگيري از بورس بازي و احتکار زمين؛
 .4بهره گيري از آموزه هاي مذهبي و فقهي نظير وقف و استفاده از زمين هاي وقفي جهت رفع مشکل نيازمندان در اين خصوص.