مقاله ارزيابي و مقايسه ترجمه هاي فارسي رمان انگليسي شاهزاده و گدا، اثر مارک تواين بر اساس الگوي گارسس (۱۹۹۴) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز و زمستان ۱۳۸۹ در زبان پژوهي (علوم انساني) از صفحه ۵۷ تا ۱۰۸ منتشر شده است.
نام: ارزيابي و مقايسه ترجمه هاي فارسي رمان انگليسي شاهزاده و گدا، اثر مارک تواين بر اساس الگوي گارسس (۱۹۹۴)
این مقاله دارای ۵۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ترجمه
مقاله ارزيابي کيفي ترجمه
مقاله الگوهاي ارزيابي کيفيت ترجمه
مقاله الگوي گارسس (۱۹۹۴)
مقاله کفايت
مقاله مقبوليت

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رشيدي ناصر
جناب آقای / سرکار خانم: فرزانه شهين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف اصلي از اين تحقيق، ارزيابي و مقايسه کيفيت چهار ترجمه از ترجمه هاي فارسي رمان انگليسي شاهزاده و گدا، اثر نويسنده معروف آمريکايي، مارک تواين است. در ميان الگو هاي متعدد براي ارزيابي کيفيت ترجمه، الگوي گارسس را به منزله چهارچوب پژوهش برگزيده ايم. اين الگو چهارسطح متفاوت معنايي-لغوي، نحوي-صرفي، گفتماني-کارکردي و سبکي-منظورشناختي را در بر مي گيرد. هر کدام از اين سطوح، داراي زيرگروه ها و اجزا خاصي هستند که متون ترجمه شده بر اساس آنها ارزيابي مي شوند. در اين مقاله، چهار ترجمه فارسي را از سه مترجم مختلف، براي ارزيابي کيفي انتخاب و بررسي کرده ايم و بعد از تعيين ميزان فراواني هر يک از زيرگروه هاي ويژه بر طبق الگوي گارسس، نتايج را به صورت جدول هاي توزيع فراواني و نمودار نشان داده ايم. با محاسبه مقادير فراواني در سطوح چهارگانه و در هر يک از زيرگروه هاف تعيين مقادير حوزه هاي مشترک در همه ترجمه ها (افزايش، حفظ و تصرف)، محاسبه مقدار صنايع بلاغي به کار رفته در متون ادبي ترجمه شده بر پايه سه ويژگي حفظ، حذف و تغيير، و در نهايت، تعيين کيفيت ترجمه ها بر اساس دو معيار کفايت و مقبوليت و با توجه به ميزان ويژگي هاي مثبت و منفي بيانگر کيفيت، ترجمه ها بدين شرح دسته بندي مي شوند:
الف) بر اساس مقادير و اطلاعات حاصل از ويژگي هاي مثبت، شامل ترجمه هاي محمد قاضي (۱۳۳۴)، ولي اله ابراهيمي (سروش) (۱۳۴۸)، محمد قاضي (۱۳۶۶) و داريوش شاهين و سوسن اردکاني (۱۳۸۶)،
ب) بر پايه مقادير و داده هاي به دست آمده از ويژگي هاي منفي، شامل ترجمه هاي داريوش شاهين و سوسن اردکاني (۱۳۸۶)، محمد قاضي (۱۳۶۶)، محمد قاضي (۱۳۳۴) و ولي اله ابراهيمي (سروش) (۱۳۴۸).