مقاله ارزيابي کيفي تناسب اراضي براي کشت جو و يونجه آبي در دشت گرگر خوزستان به روش پارامتريک ريشه دوم که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۷ در پژوهش در علوم زراعي از صفحه ۵۵ تا ۶۶ منتشر شده است.
نام: ارزيابي کيفي تناسب اراضي براي کشت جو و يونجه آبي در دشت گرگر خوزستان به روش پارامتريک ريشه دوم
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ارزيابي اراضي
مقاله تناسب اراضي
مقاله جو
مقاله روش پارامتريک
مقاله يونجه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مادح خاكسار سپيده
جناب آقای / سرکار خانم: آينه بند امير
جناب آقای / سرکار خانم: معزي عبدالامير
جناب آقای / سرکار خانم: يزدي پور عبدالرحمان

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
يکي از اولويت هاي اصلي بخش کشاورزي استفاده صحيح از منابع آب و خاک است. محدوديت اراضي قابل کشت و ازدياد روزافزون جمعيت و نياز بشر به استفاده مناسب تر از منابع طبيعي موجب گرديده که بهره برداري از خاک به گونه اي باشد که علاوه بر دستيابي به حداکثر محصول، اين منبع را براي بقاي خود و آيندگان محافظت نمايد. در اين راستا انجام مطالعات تناسب اراضي امري ضروري به نظر مي رسد. اين تحقيق با هدف امکان سنجي و بهينه يابي کشت آبي محصولات جو و يونجه در اراضي منطقه دشت گرگر به مساحت ۱۵۸۳۱ هکتار واقع در سمت چپ رودخانه گرگر انجام پذيرفته است. ارزيابي تناسب اراضي براي زراعت آبي با روش پارامتريک ريشه دوم انجام و در نهايت نقشه هاي مربوطه در محيط GIS تهيه شدند. نتايج نشان داد که عامل محدودکننده توليد محصولات زراعي انتخابي در منطقه مورد بررسي متغييرهاي اقليمي نبودند. اغلب کلاس هاي تناسب کيفي واحدهاي اراضي براي جو و يونجه نسبتا مناسب (S2) به دست آمد. مهم ترين عامل محدودکننده در کشت محصولات انتخابي شرايط فيزيکي خاک به ويژه درصد آهک بود، از ساير عوامل محدودکننده در برخي واحدهاي اراضي مي توان به شوري و قلياييت، زهکشي و توپوگرافي اشاره نمود.