مقاله از «ني نامه» مولوي تا «شوق نامه» طالبي (بررسي مناسبت هاي بينامتني شوق نامه با مثنوي هاي عارفانه پيش از آن) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۹ در عرفان اسلامي (اديان و عرفان) از صفحه ۱۹۳ تا ۲۱۹ منتشر شده است.
نام: از «ني نامه» مولوي تا «شوق نامه» طالبي (بررسي مناسبت هاي بينامتني شوق نامه با مثنوي هاي عارفانه پيش از آن)
این مقاله دارای ۲۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله حضرت محمد (ص)
مقاله شوق نامه
مقاله طالبي
مقاله مولوي
مقاله عطار
مقاله سنايي
مقاله مناسبت هاي بينامتني
مقاله داستان پردازي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: اميرارجمند مريم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مردي ناشناخته، با تخلص «طالبي» که پارسي و تازي، نيک مي دانسته و از آيات و احاديث، قصص انبيا و اصول عرفاني بهره بسيار داشته، در تاريخ ۹۴۷ هـ. ق، به نظم «شوق نامه احمدي» در قالب مثنوي مبادرت ورزيده و در سال ۹۴۹ هـ. ق آن را در مکه معظمه به پايان رسانده است. «طالبي» در «شوق نامه»، داستان سفر روحاني بلوقيا- پادشاه مصر- را به قصد زيارت حضرت ختمي مرتبت (ص) در ۴۹۴۱ بيت سروده است. از اين رو بن مايه اين داستان، حديث «اشتياق» است و «آرزومندي». «شوق نامه» ضمن تاثير بسيار از مثنوي مولانا و گلشن توحيد شاهدي، از نظر ساختار، شباهت زيادي به مصيبت نامه عطار دارد، هر چند در بيان مسايلِ ديني و اخلاقي، لحن او همانند سنايي غزنوي، لحني آموزنده و تحکمي است.