مقاله استفاده از روش تطبيق الگو جهت شناسايي ندول هاي ريوي در تصاويرسي تي اسکن که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۷ در مهندسي برق مجلسي از صفحه ۵۹ تا ۶۷ منتشر شده است.
نام: استفاده از روش تطبيق الگو جهت شناسايي ندول هاي ريوي در تصاويرسي تي اسکن
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ندول
مقاله آستانه گذاري همزمان
مقاله روش تطبيق الگو
مقاله الگوريتم بيشترين همانندي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ابراهيم نژاد جواد
جناب آقای / سرکار خانم: اميرفتاحي رسول
جناب آقای / سرکار خانم: شائق بروجني فرزانه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در مقاله حاضر، با استفاده از روش هاي پردازش تصوير به شناسايي ندول هاي ريوي مي پردازيم. بنابراين ابتدا در مرحله پيش پردازش شيوه اي مشابه با تصميم گيري پزشکان به کار گرفته شده تا تمامي مواردي که مطمئنا ندول نيست حذف شود. در واقع موارد مشکوک به ندول از ريه استخراج شده است. اين کار باعث مي شود تا نويز و خطاي کمتري در پردازش اصلي وارد شده و سرعت پردازش افزايش يابد. سپس از ميان آنها ندول هاي ريوي شناسايي شده است. در گام نخست با استفاده از آستانه گذاري همزمان در اسلايس هاي متوالي و تصميم گيري مبتني بر دانش پزشکي و روش هاي مورفولوژي به استخراج مناطق مشکوک ريه مي پردازيم. بسته به اين که ندول ها، متصل به ديواره ريه و يا رگ بوده و يا به صورت تنها وجود داشته باشند، پيش پردازش را به دو مرحله تقسيم مي کنيم تا کليه ندول هاي موجود در ريه به درستي شناسايي شوند. با اين کار، ناحيه جستجو به دنبال ندول ،محدود شده و باعث افزايش سرعت الگوريتم تشخيص ندول مي گردد. در اين مقاله از روش تطبيق الگو و الگوريتم بيشترين همانندي براي اين کار استفاده شده است. پايگاه داده مورد استفاده در مقاله، شامل تصاوير CT از ۷ بيمار، شامل بيش از ۱۱۰۰ اسلايس مي باشد که از پايگاه داده LIDC به دست آمده است. همه ندول ها به درستي شناسايي شده اند (حساسيت ۱۰۰%) و تعداد FP به ازاي هر اسلايس، ۳ مي باشد. دقت و سرعت اين روش از روش هايي همچون الگوريتم ژنتيک و شبکه عصبي بيشتر است. به علاوه، سرعت اين روش از روش هايي که توجه کافي به اطلاعات ناشي از اسلايس هاي تصاوير CT ندارند، بيشتر مي باشد.