مقاله اشارات عرفاني در داستان حضرت يوسف (ع) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در شعر پژوهي (بوستان ادب – علوم اجتماعي و انساني ) از صفحه ۲۷ تا ۶۳ منتشر شده است.
نام: اشارات عرفاني در داستان حضرت يوسف (ع)
این مقاله دارای ۳۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله قرآن
مقاله يوسف
مقاله زليخا
مقاله تاويل
مقاله تفسير
مقاله عرفان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حسيني زهرا
جناب آقای / سرکار خانم: رياحي زمين زهرا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
شکل گيري زبان خاص عرفاني، مخصوصا در تاويلاتي که از آيات قرآن ارايه مي شود، ريشه در قرآن دارد، به عبارت ديگر، گرايش به تفسير تاويلي برآمده از قرآن است. در قرآن، بخش زيادي از مفاهيم در قالب تمثيل بيان شده است. وجود اين تمثيل ها در حقيقت نزديک کننده هرچه بيشتر مفهوم به ذهن مخاطب است. تفاسير عرفاني نيز که غالبا صورتي تمثيلي يا تاويلي دارند، از اين سبک تمثيلي قرآن به ويژه در تاويل داستان هاي قرآني بهره برده اند. در اين ميان، داستان حضرت يوسف (ع) از جمله داستان هايي است که وجوه عرفاني فراواني دارد و چندين تفسير عرفاني از جمله جامع الستين، حدائق الحقايق، کشف الارواح، انيس المريدين و شمس المجالسين (در دست تصحيح و چاپ) به طور خاص، در مورد آن پرداخته شده و اين سوره از آغاز تا انجام، به صورت عرفاني تفسير گرديده است. در تفاسيري همچون کشف الاسرار، تفسير القرآن الکريم منسوب به ابن عربي و برخي کتب عرفاني نيز اين داستان به طور کامل يا به صورت پراکنده و تنها بعضي از مفاهيم و آيات آن، مورد تاويل قرارگرفته است. تاويلات عرفاني اين تفاسير، لغات و مفاهيم آيات سوره يوسف و شخصيت ها و حوادث داستان را شامل مي شود. برخي از اين حوادث در قرآن ذکر شده و برخي ديگر، تنها در تفاسير آمده، بي آن که در خود قرآن بدان اشاره شده باشد. اين حوادث زمينه ساز تمثيل هايي است که در آن، عناصر تشکيل دهنده يک حادثه دقيقا رو به روي عناصر تمثيلي قرار مي گيرد. مقاله حاضر ابتدا با نگاهي تطبيقي و تحليلي به ذکر تاويلات عرفاني تعدادي از لغات و مفاهيم آيات اين سوره در تفاسير و متون عرفاني مي پردازد و آن گاه برخي از مهم ترين تاويل هايي را که ذيل شخصيت ها و حوادث قصه نقل شده، نقد و تحليل مي کند.